จัดทําบรรยายไทยโดย "UNDERGROUND TEAM" แก้ไขโดยอั๋นน้อย
"โรสบัด"
ข่าวนำขบวน
ตามที่เล่าขานกันมามีอยู่ว่าซานาดู
ที่ซึ่งคูบล่า ข่านได้ประกาศให้เป็น โดมพักผ่อนหย่อนใจของเขา
ณ วันนี้แทบจะกล่าวขานกันว่า ซานาดูแห่งฟลอริด้านั้น
คือสถานที่พักผ่อนหย่อนใจส่วนตัว ที่กว้างขวางที่สุดในโลก
ณ ที่รกร้างแห่งกัลฟ์ โคสท์แห่งนี้ ภูเขาส่วนตัว
ได้รับมอบหมาย และได้ก่อสร้างจนเป็นผลสําเร็จ
ต้นไม้ 100,000 ต้น หินอ่อน 20,000 ตัน
คือส่วนประกอบของภูเขาแห่งซานาดู
สิ่งที่บรรจุอยู่ภายในตําหนักแห่งซานาดู
จิตรกรรม ภาพวาด ปฎิมากรรม หลักหินนานาชนิดจากตําหนักอื่นๆ
การสะสมทุกสิ่งเข้าไว้ด้วยกัน
ใหญ่โตเกินกว่าที่จะทําบัญชีเอาไว้ หรือประเมินราคาได้
สิ่งล้ำค่าของโลกที่เพียงพอ สําหรับพิพิธภัณฑ์ราว 10 แห่ง
ปศุสัตว์แห่งซานาดู
สัตว์ปีกจากท้องฟ้า สัตว์น้ำจากทะเล สิงห์สาราสัตว์จากทุ่งหญ้า
ทั้ง 2 ส่วนนั้นคือ สวนสัตว์ส่วนตัวที่ใหญ่ที่สุด นับแต่โนอาห์เป็นต้นมา
เช่นเดียวกับฟาโรห์
เจ้าที่แห่งซานาดูทิ้งหลักหินอันมากมาย
นับแต่ปีรามิดเป็นต้นมา
ซานาดูคืออนุสาวรีย์ที่แพงที่สุด
ที่มนุษย์ได้ก่อสร้างเพื่อตนเอง
เมื่อสัปดาห์ที่แล้วในซานาดูแห่งนี้
เจ้าที่แห่งซานาดูได้ไปสู่สุคติแล้ว
บุคคลผู้มีอํานาจแห่งศตวรรษของเรา
คูบล่า ข่านแห่งอเมริกา
ชาร์ล ฟอสเตอร์ เคน
ตามจากจุดเริ่มต้นที่ตํ่าต้อยของมัน ในอาคาร ที่ทรุดโทรมแห่งนี้ คือ หนังสือพิมพ์รายวันที่กําลังจะตาย
จักรวรรดิ์ของเคน ในความรุ่งโรจน์ของมัน
มีอํานาจอยู่เหนือ หนังสือพิมพ์ 37 ฉบับ 2 องค์กร
เครือข่ายวิทยุ จักรวรรดิ์เบื้องบนจักวรรดิ์
ผู้นำเป็นเจ้าแรกแห่งร้านขายของชํา โรงงานทํากระดาษ
อพาร์ทเมนต์โรงงาน ป่าไม้การเดินเรือท่องมหาสมุทร
จักรวรรดิ์ซึ่งยาวนานกว่า 50ปี
ซึ่งได้หลั่งไหล อยู่ในกระแสธาร ที่ไม่มีวันจบสิ้น
ความอุดมสมบูรณ์แห่งเหมืองทอง ที่มั่งคั่งที่สุดเป็นที่ 3 ของโลก
การเป็นที่เลื่องลือในตํานานอเมริกัน มีจุดเริ่มต้นมาจากมรดกของเคน
สาเหตุมาจากที่แมรี่ เคนผู้ดูแลบ้านเช่า ได้เงินจากค่าเช่าค้างชําระในปี 1868
ได้ทิ้งเอกสารเกี่ยวกับเหมืองแร่ ที่ถูกทิ้งให้ร้าง
ทางสินแร่โคโลราโด้
57 ปีต่อมา เบื้องหน้าการไต่สวนของรัฐสภา
วอลเธอร์พี แธทเชอร์ ผู้อาวุโสแห่งวอลสตรีท
ซึ่งเป็นประธนมานานนับปี ผู้ซึ่งตกเป็นเป้าโจมตีเรื่องทรัสต์จากหนังสือพิมพ์ของเคน
ระลึกถึงการเดินทาง สมัยยังหนุ่มของเขา
บริษัทของผมเป็นดูแลทรัพย์สมบัติ ที่ได้รับการแต่งตั้งโดยคุณนายเคน
สําหรับมรดกจํานวนมาก ที่เธอได้รับเมื่อเร็วๆ นี้
เป็นความประสงค์ของเธอ ที่จะให้ผมดูแลเด็กคนนี้ชาร์ล ฟอสเตอร์ เคน
ท่านครับ ใช่หรือไม่ครับในวาระนี้ ชาร์ล ฟอสเตอร์ เคน
คนที่เคยตีท่านที่ท้อง ด้วยแคร่เลื่อนเหรอครับ
ผมจะอ่านถ้อยแถลงที่เตรียมไว้ ต่อคณะกรรมการ
ซึ่งผมนำติดตัวมาด้วย จากนั้นผมจึงขอปฎิเสธ ที่จะตอบข้อซักถามใดๆ
นายชาร์ล ฟอสเตอร์ เคน ในทุกๆ สาระสําคัญ จากความเชื่อถือทางสังคมของเขา
และด้วยท่าทีอันน่าหวั่นเกรง ซึ่งเขาได้โจมตี
ธรรมเนียมเกี่ยวกับทรัพย์สินส่วนบุคคล ของชาวอเมริกัน
ซึ่งเป็นสิทธิแรกเริ่ม และช่องทาง สําหรับความก้าวหน้า
ในความเป็นจริงนั้นไม่มีสิ่งใดที่มาก หรือน้อยไปกว่าการเป็นคอมมิวนิสต์
เดือนเดียวกันนั้นในยูเนียนสแควร์
คําว่า "ชาร์ล ฟอสเตอร์ เคน"
เป็นภัยต่อกรรมกรทุกคน ในดินแดนแห่งนี้
ณ วันนี้เขาคือสิ่งที่เคยเป็น และจะเป็นอยู่เสมอ ฟาสซิสท์
และยังคงมีอีกความเห็นหนึ่ง
เคนเร่งเร้าให้ประเทศของเขาเข้าสู่สงคราม
ก็ได้คัดค้านการมีส่วนร่วม
ชนะการเลือกตั้ง สมัครเป็น ประธานาธิบดีอเมริกาครั้งหนึ่ง
กล่าวแทนชาวอเมริกันนับล้านๆ
แต่ก็ได้รับความเกลียดชัง จากคนหมู่มาก
เป็นเวลา 40ปี ที่ปรากฎอยู่ในหน้า หนังสือพิมพ์ของเคน
ไม่มีประเด็นสาธารณะประเด็นใด ซึ่ง หนังสือพิมพ์ของเคนจะไม่แสดงจุดยืน
ไม่มีบุคคลสาธารณะบุคคลใด ที่ตัวเคนไม่สนับสนุนหรือประนาม
สนับสนุนอยู่บ่อยครั้ง จากนั้นก็ประนาม
ชีวิตส่วนตัวไม่กี่ประเด็น เป็นเรื่องเปิดเผยมากขึ้น แต่งงาน 2 ครั้ง หย่า 2 ครั้ง
ครั้งแรกกับหลานของ ประธานาธิบดี
เอมิลี่ นอร์ตัน ซึ่งเลิกกับเขาในปี 1916
เสียชีวิตในปี 1918 จากอุบัติเหตุทางรถยนต์พร้อมลูกชาย
16ปีหลังจาก การแต่งงานครั้งแรกของเขา
2 สัปดาห์หลังจากการหย่า
เคนแต่งงานกับซูซาน อเล็กซานเดอร์นักร้อง
ที่ศาลากลางในเทรนตัน นิวเจอร์ซี
ภรรยาคนที่ 2 ของซูซาน อเล็กซานเดอร์ เคยเป็นนักร้องอุปรากร
เคนจึงได้สร้างโรงอุปรากร แห่งเทศบาลนครชิคาโก้
มูลค่า 3 ล้านดอลลาร์
กอปร์ขึ้นเพื่อซูซาน อเล็กซานเดอร์ เคน เสร็จไปครึ่งหนึ่ง ก่อนที่เธอจะหย่ากับเขา
สิ่งที่ยังคงสร้างไม่เสร็จ
ซานาดู
มูลค่า ไม่มีใครประเมินได้
เคน แม้ว่าเขาจะเป็นซากผุพัง ในความเห็นของมวลชล
ตลอดชีวิตเขาไม่เคยถูกยอม ให้ดํารงตําแหน่งด้วยการเลือกตั้ง
โดยผู้ลงคะแนนในประเทศของเขา
แต่ครั้งหนึ่งหนังสือพิมพ์ของเคน เคยมั่นคงอย่างแท้จริง
ครั้งหนึ่งรางวัลจะตกเป็นของเขา อย่างฉิวเฉียด
ในปี 1916 ฐานะที่เป็น ผู้สมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าการอิสระ
ปัจจัยสําคัญที่สุดของรัฐหนุนหลังเขา
ไวท์เฮาท์ท่าทางจะเป็นก้าวถัดไป ที่ง่ายต่ออาชีพทางการเมือง
แต่ทันใดนั้นไม่ถึงสัปดาห์กอนการเลือกตั้ง
ก็ได้รับการพ่ายแพ้
ความอับอาย การเสื่อมเสียชื่อเสียง
ความพ่ายแพ้ทําให้การปฎิรูป ในสหรัฐหน่วงเหนี่ยวถึง 20ปี
เป็นการเพิกถอนโอกาสทางการเมืองของ ชาร์ล ฟอสเตอร์ เคน ตลอดกาล
ในปีแรก ช่วงสภาพเศรษฐกิจตกตํ่าครั้งใหญ่
หนังสือพิมพ์ของเคนก็ปิดตัวลง
สําหรับเคนไม่ถึง 4ปี ก็หมายถึงพังทลาย
สํานักพิมพ์ของเคน 11 แห่ง บ้างก็ถูกขาย บ้างก็เลิกไป
ถูกต้องไหมครับ
อย่าเชื่อทุกสิ่งที่คุณได้ยินจากวิทยุ
- อ่านดิอินไควเรอร์ดีกว่า - สุภาพธุรกิจในยุโรปเป็นยังไงครับ
เป็นอย่างไรน่ะหรือ คุณโบนส์
เต็มไปด้วยความยุ่งยากเลยล่ะ
คุณดีใจไหมครับที่ได้กลับมา
ผมดีใจเสมอล่ะ ผมเป็นคนอเมริกัน
แล้วจะเป็นคนอเมริกันตลอดไป มีอย่างอื่นอีกไหม
ตอนผมเป็นผู้รายงานข่าว เราถามไวกว่านั้นอีก
คุณคิดยังไง กับการเกิดสงคราม ในยุโรปครับ
ผมได้พูดคุยกับผู้นำ ผู้รับผิดชอบจากอังกฤษ ฝรั่งเศส เยอรมันและอิตาลี
พวกเขาฉลาด เกินกว่าจะลงมือปฎิบัติแผนงาน
ซึ่งนั่นคงจะหมายถึง จุดจบของอารยธรรม
คุณจําคําของผมไว้เลย จะไม่มีสงครามใดๆ เกิดขึ้น
เคนได้ช่วยเปลี่ยนแปลงโลก
แต่บัดนี้โลกของเคนคือประวัติศาสตร์
และ นัก หนังสือพิมพ์เก่าแก่ผู้ยิ่งใหญ่ ได้ดํารงชีวิตของตน ให้เป็นประวัติศาสตร์
มีชีวิตอยู่เกินกําลังของเขา ที่จะสร้างมันขึ้นมา
อยู่ตามลําพังในตําหนักพักผ่อน ที่ไม่มีวันจะสร้างเสร็จและเสื่อมลง
ปลีกตัว ไม่รับแขก ไม่ยอมให้ถ่ายรูป
จักรพรรดิ์แห่งหน้า หนังสือพิมพ์ ยังคงบัญชางาน จักรวรรดิ์ที่กําลังทรุดโทรมของเขาต่อไป
พยายามที่จะโน้มน้าวโดยไร้แก่นสาร เช่นที่เขาได้เคยทําอยู่ครั้งหนึ่ง
ต่อโชคชะตาแห่งประเทศชาติ ซึ่งได้เลิกฟังเขาไปแล้ว
เลิกไว้วางใจเขาไปแล้ว
จากนั้นเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ดังเช่นมนุษย์ทั้งหมดจักต้องถึงคราว
ความตาย ย่างกรายสู่ ชาร์ล ฟอสเตอร์ เคน
ข่าวเดือนมีนาคม
แค่นั้นล่ะ
เตรียมตัวไว้ แล้วผมจะบอกคุณ เผื่อเราอยากฉายอีกครั้ง
- มันเป็นยังไงบ้างครับ คุณรอลส์ตัน - พวกคุณชอบกันบ้างไหม
- 70ปีในชีวิตคนๆ หนึ่ง - นั่นเป็นความพยายามอย่างมาก ที่จะทําเป็นหนังข่าวครับ
มันเป็นหนังสั้นที่ดีนะ แต่มันจําเป็นต้องมีเหลี่ยมมุมบ้าง
ที่เราได้เห็นบนจอนั้นคือ ชาร์ล ฟอสเตอร์ เคนตายไปแล้ว
ผมรู้ ผมอ่าน หนังสือพิมพ์มาแล้ว
เรายังเล่าไม่หมด ถึงสิ่งที่เกี่ยวกับเขา
คุณต้องเล่าให้เราฟังว่าเขาเป็นใคร
เดี๋ยวก่อนซิ คําสุดท้ายของเคนคืออะไร
พวกคุณจําได้หรือเปล่า
คําสุดท้ายที่เขาพูดออกมา ตอนยังมีลมหายใจคืออะไร
บางทีเขาอาจบอกเล่าถึงตัวเขาเอง ขณะที่เขาใกล้จะตาย
- บางทีเขาอาจไม่ก็ได้ - สิ่งที่เราเห็นทั้งหมดก็คือ ชาวอเมริกันผู้ใหญ่
เขาจะแตกต่างไปจากฟอร์ด เฮิร์ส หรือจอห์นโดได้ยังไง
ผมจะบอกให้ถ้อยคําก่อนสิ้นลมของเขา
มันคืออะไร คุณไม่ได้อ่าน หนังสือพิมพ์มานี่
เมื่อชาร์ล ฟอสเตอร์ เคนตาย เขาพูดออกมาคําหนึ่ง
"โรสบัด"
เขาพูดออกมาแค่นั้นเหรอ
ใช่ "โรสบัด" แค่คําเดียว
- แต่เธอคือใครหรือ - มันคืออะไรล่ะ
นี่คือคนที่อาจได้เป็นประธนาธิบดี
ผู้ซึ่งเป็นที่รักได้รับการเกลียดชัง และได้รับการพูดถึง
เช่นเดียวกับใครสักคนในยุคของเรา แต่เมื่อเขาตาย
มีบางอย่างคาใจเขาอยู่ ซึ่งเรียกว่า "โรสบัด"
- หมายถึงอะไรกันล่ะ - ม้าแข่งที่เขาเคยพนันไว้มั้ง
- ใช่ ซึ่งมันไม่ชนะ - แต่การแข่งไหนล่ะ
- "โรสบัด"
- ทอมป์สัน - ครับ
หยุดสัก 1-2 สัปดาห์
ถ้าหากคุณจําเป็นล่ะก็ คุณไม่คิดหรือว่าหลังจากที่เขาตาย
ไปสืบเรื่อง "โรสบัด" มาให้ได้ ติดต่อใครก็ตามที่เคยรู้จักเขา
หรือรู้จักเขาดี
ผู้จัดการของเขาคนนั้นล่ะ
เบิร์นสตีน ภรรยาคนที่ 2 ของเขายังมีชีวิตอยู่
ซูซาน อเล็กซานเดอร์ เคน
- เธอเปิดไนท์คลับในแอตแลนติคซิตี้ - ถูกต้อง
พบพวกเขาให้หมด ติดต่อกับทุกคนที่เคยทํางานให้เขา
ใครก็ตามที่รักเขา หรือเกลียดความเก่งของเขา
ผมไม่ได้หมายถึงให้ค้นหา ผ่านทางรายชื่อผู้ใช้โทรศัพท์หรอกนะ
ผมจะจัดการเดี๋ยวนี้เลย
ดี "โรสบัด" เป็นหรือตาย
บางทีมันน่าจะเผยโฉมออกมา เป็นสิ่งของธรรมดาๆ ก็เป็นได้
คุณอเล็กซานเดอร์ครับ
นี่คือคุณทอมป์สันครับ คุณอเล็กซานเดอร์
ฉันอยากดื่มอีกแก้ว จอห์น
รับอะไรดีครับ คุณทอมป์สัน
- ผมขอไฮบอลส์แก้วครับ - ใครบอกให้คุณนั่งลงได้
ผมคิดว่าบางทีเราอาจคุยกันได้ครับ
คิดดูอีกครั้ง
พวกคุณเลิกยุ่งกับฉันไม่ได้หรือไง
ฉันยุ่งเรื่องของฉัน คุณก็ไปยุ่งเรื่องของคุณซะสิ
ถ้าหากผมพูดกับคุณได้ล่ะก็ คุณอเล็กซานเดอร์ ผมคงจะ...
ออกไปจากที่นี่ซะ
ออกไป
- เสียใจครับ - ออกไป
- บางทีอาจเป็นเวลาอื่น - ออกไป
จึโน่
เอาไฮบอลล์มาให้เธออีกแก้ว
เธอแค่ไม่ยอมคุยกับใครครับ คุณทอมป์สัน
โอเค
- ดับเบิ้ลอีกแก้วหรือ - ใช่
ฮัลโหล ต่อสายถึงนิวยอร์กซิตี้ครับ
คอร็อทแลนด์ 79970 นี่คือแอตแลนติคซิตี้ 46827 ตกลงครับ
เธอ...
เธอจะผ่านพ้นไปได้
เธอเพิ่งพูดถึงคุณเคน เมื่อเร็วๆ นี้น่ะครับ
- ฮัลโหล - เมื่อเร็วๆ นี้
นี่ทอมป์สันพูด ผมขอคุยกับหัวหน้าหน่อย
คุณรอลส์ตันหรือครับ เธอไม่ยอมพูดเลยครับ
คุณนายเคนคนที่ 2 ครับ ถึงเรื่อง "โรสบัด" หรือเรื่องอะไรก็ตามแต่
ผมโทรจากแอตแลนติคซิตี้ครับ
พรุ่งนี้ผมจะไปฟิลาเฟีย ไปหอสมุดแธคเชอร์ เพื่อดูอนุทินของเขา
พวกเขาคอยผมอยู่ครับ
ผมนัดกับผู้จัดการของเขาในนิวยอร์ก เบิร์นสตรีนครับ
ผมจะกลับมาที่นี่
ผมจะดูว่าทุกคนยังมีอยู่หรือเปล่า ลาก่อนครับ
จอห์นครับ
จอห์น คุณอาจช่วยผมได้นะ
ตอนเธอพูดถึงคุณเคน เธอเอ่ยถึง "โรสบัด" บ้างหรือเปล่า
"โรสบัด"
ขอบคุณครับ คุณทอมป์สัน
เมื่อวันก่อนนี้ ตอนที่ หนังสือพิมพ์ ลงข่าวกันครึกโครม
ผมถามเธอครับ
เธอไม่เคยได้ยินเรื่อง "โรสบัด" เลย
วอลเธอร์พาร์คส แธคเชอร์ ผู้อำนวยการของหอสมุด แธทเชอร์ เมโนเรียล
ขอให้ฉันเตือนคุณอีกครั้ง ถึงเงื่อนไขภายใต้ข้อบังคับ
ซึ่งคุณอาจตรวจสอบบางส่วน จากบันทีกความจํา ที่ไม่ได้รับการตีพิมพ์ของคุณแธทเชอร์ได้
- ผมจํามันได้ครับ - เจ็นนิ่งส์ ฉันจะพาเขาเข้าไป
- ผมต้องการเวลา 1 ชั่วโมง - สิ่งที่ห้ามใช้เป็นขาด
การยกคําอ้างโดยตรง จากต้นฉบับของเขา ซึ่งอาจถูกใช้โดยคุณโปรดตามฉันมาค่ะ
ตกลงครับ ผมแค่กําลังค้นหา...
เจ็นนิ่งส์
ขอบคุณ เจ็นนิ่งส์
คุณจําเป็นต้องออกจากห้องนี้ เวลา 04:30 นะคะ
คุณจะจํากัดตัวคุณเอง มันเป็นความเข้าใจของเรา
ถึงบทต่างๆ ในต้นฉบับของคุณแธทเชอร์ ซึ่งพิจารณาถึงคุณเคน
นั่นล่ะที่ผมสนใจ
ขอบคุณครับ
หน้า 83 ถึง 142 นะคะ
มาสิ พวกเรา
ระวังด้วยนะ ชาร์ล
คุณเคน
ดึงผ้าพันคอของลูกพันรอบคอไว้สิจ๊ะ ชาร์ล
คุณนายเคนครับ ผมคิดว่า เราจะต้องบอกเขาเดี๋ยวนี้นะครับ
ฉันจะเซ็นเอกสารเดี๋ยวนี้ค่ะ คุณแธทเชอร์
ท่าทางพวกคุณลืมไปว่า ฉันเป็นพ่อของเด็กนะ
มันจะเป็นไปตามที่ฉัน บอกคุณแธทเชอร์อย่างแน่นอน
ไม่เห็นว่าโคโลราโด้จะมีอะไรไม่ดีตรงไหนเลย ฉันไม่เข้าใจว่า ทําไมเราถึงจะเลี้ยงลูกเราไม่ได้
เพราะสาเหตุ ที่เราได้รับเงินเท่านั้นหรือ
ถ้าหากฉันต้องการล่ะก็ ฉันไปที่ศาลได้นะ คนเป็นพ่อมีสิทธิ์ที่จะทําแบบนั้น
ผู้เช่าที่เผ่นหนีหนี้ของเขา แล้วทิ้งใบหุ้นที่ไม่มีราคาไว้
ทรัพย์สินจํานวนนั้นก็เป็นของฉัน มากเท่ากับของใครเช่นกัน
ตอนนี้สิ่งนั้นก็มีค่าไปเสียแล้ว แล้วถ้าหากเฟรด เกรฟส์คิดได้ว่า
เรื่องนี้จะเกิดขึ้นล่ะก็ เขาคงจะทําใบหุ้นออกมา เป็นชื่อของเราทั้งคู่แน่
- แต่พวกเขาทําให้คุณนายเคนครับ - เขาติดเงินเราทั้งคู่
- การตัดสินใจของธนาคาร ในกรณีทั้งหมด - ฉันไม่เห็นพ้องด้วย กับการมอบชาร์ลให้ธนาคาร
- ฉันอยากให้คุณหยุดพูดเหลวไหลเสียที - เรามันคงไม่มีการศึกษาอยู่สักหน่อย
"การตัดสินใจของธนาคาร เกี่ยวข้องต่อการศึกษาของเขา
สถานที่อยู่อาศัยของเขา จะเป็นเรื่องท้ายสุด"
- ความคิดของธนาคาร ในการเป็นผู้ปกครอง - จิม หยุดพูดเหลวไหลเสียที
"เราจะเข้าถือครอง การจัดการเต็มรูปแบบ ในทางสินแร่โคโลราโด้''
ซึ่งผมจะขอย้ำครับ คุณนายเคน คุณคือเจ้าของแต่เพียงผู้เดียว
- ฉันเซ็นตรงไหนคะ คุณแธทเชอร์ - ตรงนี้ครับ
แมรี่ ฉันขอร้องเธอเป็นครั้งสุดท้ายนะ
เธอคงคิดว่า ฉันไม่ได้เป็นสามีหรือพ่อที่ดี
จํานวนเงิน 50,000 ต่อปี
จะถูกจ่ายให้คุณและคุณเคน ตราบเท่าที่คุณทั้งคู่ยังมีชีวิตอยู่
และให้กับผู้สืบทอดภายหลังจากนั้น
เรามาหวังกันเถอะว่า ทั้งหมดทําไปด้วยเจตนาดี
มันเป็นอย่างนั้น สาเหตุที่ฉันเลี้ยงลูกตัวเองไม่ได้ มันมากเกินกว่าที่ฉันจะเข้าใจได้
เชิญเลยค่ะ คุณแธคเชอร์
ทุกอย่าง เงินต้น เช่นเดียวกับ เงินทั้งหมดที่ได้รับ
จะได้รับการจัดการโดยธนาคาร ซึ่งดูแลแทน ลูกชายของคุณ ชาร์ล ฟอสเตอร์ เคน
จนกว่าจะถึงวันเกิดปีที่ 25 ของเขา ซึ่งเป็นเวลาที่...
เขาจะได้เข้าครอบครองสมบัติ โดยบริบูรณ์
ชาร์ล
เชิญค่ะ คุณแธทเชอร์
นี่ก็ใกล้จะ 05:00 นะครับ คุณไม่คิดหรือว่า ผมควรจะพบเด็กดีกว่า
ฉันจัดหีบเดินทางของเขาไว้แล้วค่ะ
ฉันจัดมัน 1 สัปดาห์ได้แล้ว
ผมวางแผนให้ครูสอนพิเศษ พบกับเราในชิคาโก
ผมคงจะพาเขามาที่นี่ด้วย แต่ว่า...
- ชาร์ล - ดูสิ แม่
ลูกควรเข้ามาข้างในดีกว่านะ
- นั่นเป็นมนุษย์หิมะที่สวย - ผมดึงกล้องยาสูบ ออกจากปากของเขาไปแล้ว
เธอปั้นมันด้วยตัวเองหรือ
บางทีผมอาจทําฟันและเคราด้วยก็ได้
ชาร์ล นี่คือคุณแธทเชอร์จ้ะ
- สวัสดีครับ - เธอสบายดีหรือ ชาร์ล
เขามาจากฝั่งตะวันออกน่ะ
- พ่อ - สวัสดี ชาร์ลี
ชาร์ล
ครับ แม่
คืนนี้คุณแธทเชอร์จะพาลูกเดินทางไปกับเขา
ลูกจะเดินทางบนตู้หมายเลข 10
นั่นคือรถไฟที่มีแสงไฟรายล้อมไง
แม่ไปด้วยไหม
ไม่หรอก แม่ของเธอยังไม่ไปตอนนี้ แต่เธอจะ...
ผมจะไปที่ไหนเหรอครับ
ลูกจะได้ไปเยี่ยมชมชิคาโก้ และนิวยอร์ก และอาจเป็นวอชิงตันด้วย ใช่หรือเปล่า
เขาจะได้ไปแน่นอน
ฉันอยากกลับเป็นเด็ก ที่เดินทางเป็นครั้งแรกบ้างจัง
- ทําไมแม่ไม่ไปกับเราล่ะ - เราต้องอยู่ที่นี่จ้ะ ชาร์ล
ชาร์ลี นับจากนี้ไปลูกจะอยู่กับคุณแธทเชอร์
ลูกจะรํ่ารวย แม่ของลูกคิดเรื่องนั้นไว้แล้ว
พ่อกับแม่ตัดสินใจว่านี่ไม่ใช่สถานที่ สําหรับลูกที่จะเติบโต
สักวันลูกจะได้เป็นคนที่รํ่ารวยที่สุด ในอเมริกา
- และลูกควรจะรับไว้ - ลูกจะไม่เหงาหรอก
เหงาเหรอ ไม่หรอก เราจะใช้เวลาที่วิเศษสุดร่วมกัน
เรามาจับมือกันเถอะนะ มาสิ ฉันไม่น่ากลัวขนาดนั้นหรอก
- เรามาจับมือกันเถอะ - ทําไมหรือ ชาร์ล
- เธอเกือบทําให้ฉันเจ็บแน่ะ - ชาร์ลี
แคร่ไม่ได้มีไว้ตีคนนะ เอาไว้เลื่อน
แม่
- แกต้องไปนะ - จิม
ผมเสียใจด้วยครับ คุณแธทเชอร์
สิ่งที่เด็กต้องการคือการตีสักที
- นั่นคือสิ่งที่คุณคิดใช่ไหม - ใช่
นั่นล่ะคือสาเหตุที่เขาจะต้องได้รับการเลี้ยงดู ในที่ๆ คุณจะตีเขาไม่ได้
ว่าไง ชาร์ล
- สุขสันต์วันคริสต์มาส - สุขสันต์วันคริสต์มาสครับ
และสุขสันต์วันปีใหม่
สุดท้ายนี้
ฉันขอเตือนให้เธอระลึกถึง วันเกิดปีที่ 25 ของเธอ ซึ่งบัดนี้กําลังจะใกล้เข้ามาแล้ว
แสดงถึงความเป็นอิสระโดยบริบูรณ์ ของเธอจากความมั่นคง
ของแธทเชอร์ แอนด์ คอมปานี เช่นเดียวกับ การได้มา ซึ่งความรับผิดชอบอันพร้อมมูล
เป็นลําดับที่ 6 ของโลก สําหรับมรดกส่วนตัวที่ใหญ่ที่สุด
- ทันไหม - มรดกส่วนตัวที่ใหญ่ที่สุดเป็นลําดับที่ 6 ของโลก
ฉันไม่คิดว่าเธอตระหนักถึง ความรับผิดชอบในตําแหน่งที่เธอจะได้
เพราะฉะนั้น ฉันจึงแนบรายชื่อมาให้เธอพิจารณา
คือบัญชีทรัพย์สินต่างๆ ดัชนีที่อ้างถึง วัตถุที่เกี่ยวพันกันอย่างกว้างของเธอ
- "เรียนคุณแธทเชอร์ที่เคารพ" - จากคุณเคนครับ
- อ่านต่อไป - เสียใจครับ ผมไม่มีความสนใจในเหมืองทอง
"บ่อน้ำมัน ชิปปิ้งหรืออสังหาริมทรัพย์''
ไม่สนใจหรือ
"มีรายการหนึ่งในบัญชีของคุณ ทําให้ผมทึ่ง ดินิวยอร์กอินไควเรอร์"
"หนังสือพิมพ์เล็กๆ ที่เราได้มา จากการยึดสังหาริมทรัพย์ที่จํานองไว้''
"อย่าขายมัน ผมกําลังจะมาดําเนินการ"
"ผมคิดว่ามันคงจะน่าสนุก ในการดําเนินกิจการ หนังสือพิมพ์"
"ทรัสต์กําลังลากเปิดเผยแล้ว"
"ทรัสต์กําลังลาก สูบเลือดประชาชนจนซีด"
"ทรัสต์กําลังลากถูกตีจนระสํ่า โดยอินไควเรอร์''
"เจ้าของที่ดินปฎิเสธ ที่จะไล่ชุมชนแออัด"
"อินไควเรอร์ชนะการต่อสู้เรื่องชุมชนแออัด"
"วอลล์ สตรีท
หนุนหลังการฉ้อโกงเหรียญทองแดง"
"โจรปล้นเหรียญทองแดง ถูกฟ้องร้อง"
"นั่นเป็นความคิดของเธอจริงๆ ในวิธีการดําเนินกิจการ หนังสือพิมพ์เหรอ"
ผมไม่รู้วิธีการดําเนินกิจการ หนังสือพิมพ์ หรอกครับ
ผมลองทําทุกอย่างเท่าที่ผมจะนึกออก เธอรู้ไหมว่าไม่มีหลักฐานของกรณีนี้
- กองเรือรบอยู่นอกชายฝั่งเจอร์ซี - สวัสดี คุณเบิร์นสตรีน
คุณพิสูจน์ได้ไหมล่ะครับว่ามันไม่มีอยู่
คุณเบิร์นสตีน ฉันอยากให้คุณรู้จักคุณแธทเชอร์
- คุณลีแลนด์ - สวัสดีครับ
คุณแธทเชอร์คืออดีตผู้ปกครองของฉัน
เราไม่ปกปิดความลับ จากผู้อ่านของเรา แธทเชอร์คือผู้อ่าน ที่จงรักภักดีของเราคนหนึ่ง
เขารู้ว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล ในอินไควเรอร์ทุกฉบับ นับแต่ฉันรับช่วงกิจการ อ่านโทขเลขสิ
"สาวๆ สวยมากในคิวบา อาจส่งบทกลอนแบบร้อยแก้วW\"
"เกี่ยวกับภูมิประเทศให้คุณได้ แต่รู้สึกไม่ดีเลยที่ใช้เงินคุณอยู่"
ไม่มีสงครามในคิวบา วีเลอร์ จะตอบกลับไปบ้างไหม
ตอบสิ วีเลอร์ที่รัก คุณเตรียมเรื่องบทกลอน ร้อยแก้วไว้ ผมจะจัดการเรื่องสงครามเอง
- วิเศษมาก - ฉันก็ชอบมันเหมือนกัน ส่งไปทันที
ฉันมาหาเธอ เพราะการเผยแพร่ของเธออันนี้
การเผยแพร่ของดิอินไควเรอร์ มีผลกระทบกับบรรษัทขนส่งมวลชล
คุณรู้จักสิ่งไหนที่เราไว้ใช้ต่อกร กับพวกเขาได้บ้างล่ะ
เธอยังเป็นเด็กนักเรียนวิทยาลัยอีกหรือไง
ผมถูกไล่ออกจากหลายวิทยาลัยเลยละ คุณจําได้ไหม ผมยังจําได้ดี
ฉันคิดว่าฉันควรเตือนเธอให้ระลึกถึง ข้อเท็จจริงที่เธอหลงลืมไปนะ
เธอเป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นรายใหญ่ ในบรรษัทขนส่งมวลชลนะ
ปัญหาก็คือคุณไม่สํานึกเลยว่า คุณกําลังพูดอยู่กับคน 2 คน
ในฐานะที่ชาร์ล ฟอสเตอร์ เคน ซึ่งเป็นเจ้าของ 82,364 หุ้น
จากหุ้นบุริมสิทธิ์ขนส่งมวลชล เข้าใจไหม ผมมีความคิดกว้างๆ จากการถือหุ้นของผม
ผมเห็นใจคุณครับ เคนคือคนที่เสื่อมเสีย
สำนักงานของเขาควรถูกปิด คณะกรรมการถูกจัดตั้งขึ้น เพื่อบอยคอตตัวเขา
ถ้าคุณจัดตั้งคณะกรรมการขึ้นมาได้ละก็ ระงับเงินช่วยเหลือ 1,000 ดอลลาร์ไปเลย
อีกอย่าง ผมคือผู้ตีพิมพ์ของดิอินไควเรอร์
มันเป็นหน้าที่ผม ผมจะบอกความลับให้คุณรู้นะ
ผมยินดีเช่นกันที่ได้เห็นคนทํางาน ในประชาคมนี้ไม่ได้ถูกปล้นโดย...
ฝูงโจรสลัดกระหายเงิน แค่มีสาเหตุมาจาก..
การที่พวกเขาไม่มีใครดูแล ผลประโยชน์ของพวกเขาเท่านั้น
ผมจะให้คุณรู้ความลับอีกอย่างครับ คุณแธทเชอร์
ผมคิดว่าผมคือคนที่จะจัดการกับมัน ผมมีเงินและทรัพย์สิน
ถ้าหากผมไม่ดูแลผลประโยชน์ ของคนที่ได้รับสิทธิพิเศษน้อยกว่าผู้อื่นละก็
คนอื่นก็คงจะเข้ามาแทน
อาจเป็นใครสักคนที่ไม่มีเงิน และทรัพย์สินอยู่เลย
วันนี้ฉันดูบัญชีการเงินของเธอมาแล้ว
- เหรอครับ - บอกฉันมาตามตรง
ฉันไม่คิดว่า มันค่อนข้างไม่ฉลาดไปหน่อยหรือ ที่จะดําเนินกิจการ รักเพื่อนมนุษย์ด้วยกันแบบนี้ต่อไป
อินไควเรอร์ซึ่งทําให้เธอ สูญเงิน 1 ล้านดอลลาร์ต่อปี
ปีที่แล้วผมเสียไป 1 ล้าน ปีนี้ผมคาดว่าจะเสียอีก 1 ล้าน
ปีหน้าผมคาดว่าจะเสียอีก 1 ล้าน
ในอัตรา 1 ล้านดอลลาร์ต่อปี
ผมจะปิดสถานที่แห่งนี้ภายใน 60ปี
"ด้วยความเคารพ ต่อ หนังสือพิมพ์ที่ได้กล่าวมา"
"ชาร์ล ฟอสเตอร์ เคน"
ผู้ที่ได้กล่าวถึงไปแล้ว โดยนัยนี้ขอสละการควบคุมทั้งหมดจากสิ่งนั้น
"และจากองค์กรอันเกี่ยวเนื่อง นอกจากนั้น"
"และสิ่งใดก็ตามและหนังสือพิมพ์ สํานักพิมพ์"
"และทรัพย์สินตีพิมพ์ไม่ว่าจะเป็นประเภทใดก็ตาม และขอยินยอมที่จะละทิ้ง สิทธิเรียกร้องทั้งหมดนอกจากนั้น"
- ซึ่งหมายความว่า เราล้มละลายเป็นอันตกลงกัน - เงินหมดต่างหากครับ
คุณเบิร์นสตีน
ผมอ่านมันแล้ว คุณแธทเชอร์ แค่ให้ผมเซ็นมันแล้วกลับบ้านก็พอ
คุณแก่เกินจะเรียกฉันว่า คุณแธทเชอร์แล้วนะชาร์ล
คุณก็แก่เกินกว่า จะถูกเรียกว่าอะไรอย่างอื่นแล้ว
คุณแก่เกินไปโดยไม่มีเงื่อนไข
"ในการพิจารณาจากสิ่งนั้น แธทเชอร์ แอนด์ คอมปานี ยินยอม"
"จ่ายให้ชาร์ล ฟอสเตอร์ เคน ตราบเท่าที่เขายังมีชิวิตอยู่"
ความยินยอมของฉัน
"ท่านจะนำไปบํารุง หนังสือพิมพ์ของท่านต่อไป"
"ด้วยอํานาจในการควบคุม โดยไม่จํากัด อํานาจในการควบคุม"
และเราคงต้องการคําแนะนำของคุณ
ความตกตํ่าแบบนี้ไม่ยั่งยืนนักหรอก
มีโอกาสอยู่ตลอด ที่คุณจะตายกว่าฉันเสียอีก
มันแน่อยู่แล้วที่ตอนผมจะตาย จะรํ่ารวยกว่าตอนที่ผมเกิด
เราไม่เคยเสียมากเท่ากับที่เราเคยทํามาครับ
ใช่ แต่วิธีการของคุณน่ะ ชาร์ล
คุณไม่เคยลงทุนในคราวเดียวกัน คุณใช้เงินอยู่เสมอเพื่อ...
เพื่อซื้ออะไรต่อมิอะไร
แม่ผมน่าจะเลือกนายธนาคาร ที่ไว้ใจไม่ได้เลยนะ
ผมสําลักช้อนเงินอยู่เป็นประจํา
คุณรู้ไหม คุณเบิร์นสตีน
ถ้าหากผมไม่ได้รํ่ารวยล่ะก็
ผมอาจได้เป็นคนที่ดีไปแล้วก็ได้นะ
คุณไม่คิดหรือว่าคุณเป็นอยู่
ผมคิดว่าผมทําได้ดี ภายใต้กรณีแวดล้อมต่างๆ
แล้วคุณอยากเป็นอะไรกันแน่หรือ
ทุกสิ่งที่คุณเกลียด
ประทานโทษครับ คุณว่าอะไรนะครับ
- 04:30 แล้วค่ะ ใช่หรือเปล่า เจนนิ่งส์ - ใช่ครับ คุณผู้หญิง
คุณได้เพลิดเพลินกับสิทธิพิเศษ ที่หาได้อย่างยากเหลือเกิน
- คุณพบสิ่งที่คุณกําลังค้นหาหรือเปล่า -ไม่เลยครับ
- คุณไม่ใช่ "โรสบัด" ใช่ไหม - อะไรนะ
"โรสบัด" แล้วคุณชื่อเจนนิ่งส์ใช่หรือเปล่า
ลาก่อนทุกคน ขอบคุณที่ให้ใช้หอสมุด
ผมน่ะหรือเป็นคนมีธุระมาก ผมเป็นประธนบอร์ดน่ะ
เวลาว่างผมเยอะเหลือเกิน คุณอยากทราบอะไรครับ
เราคิดว่าหากเราสืบรู้ว่า คําสุดท้ายของเขาหมายถึงอะไร
- ขณะที่เขากําลังจะตายน่ะครับ - "โรสบัด" นั่นหรือ
อาจเป็นผู้หญิงบางคนล่ะมั้ง
ช่วงแรกๆ มีพวกเธอ เป็นจํานวนมากเหลือเกิน
เป็นไปได้ยากเหลือเกินที่คุณเคน อาจได้พบใครสักคนโดยบังเอิญ
และ 50ปีถัดจากนั้น บนเตียงที่เขากําลังจะตาย
คุณยังหนุ่มทีเดียวนะ คุณทอมป์สัน
คุณคงไม่นึกหรอกว่าเขาจะจดจํา อะไรต่อมิอะไรได้มากขนาดนั้น
คุณดูผมเป็นตัวอย่างสิ
ย้อนกลับไปเมื่อ 1896 ผมข้ามน้ำไปเจอร์ซีด้วยเรือข้ามฟาก
ขณะที่เรือกรรเชียงออก มีเรือจ้างอีกลําเข้าเทียบท่า
และในเรือก็มีผู้หญิงรอคอยที่จะขึ้นจากเรือ
เธอสวมชุดสีขาว
เธอถือร่มกันแดดสีขาว
ผมเห็นเธอเพียง 1 วินาทีเท่านั้น
เธอไม่เห็นผมเลย แต่ผมพนันได้ว่ายังไม่หมดไปเดือนดี
ผมก็ไม่ได้นึกถึงผู้หญิงคนนั้นอีกแล้ว
- คุณไปพบใครมาบ้างล่ะ - ผมไปแอตแลนติคซิตี้ครับ
ซูซี่
ขอบคุณ
ผมเป็นคนโทรหาเธอเอง หลังจากที่เขาตาย
ผมคิดว่า บางทีใครสักคนควรจะทําแบบนั้น
- เธอมารับโทรศัพท์ไม่ได้ด้วยซ้ำไป - 1-2 วัน ผมจะไปพบเธออีกครั้ง
เรื่อง "โรสบัด" ครับ คุณเบิร์นสตีน
ถ้าหากคุณจะพูดถึงอะไร เกี่ยวกับคุณเคนที่คุณจําได้ครับ
คุณเคยร่วมงานกับเขาจากจุดแรก
จากก่อนจุดแรก และหลังจากจุดจบในขณะนี้
นอกจากซูซี่แล้ว คุณลองไปพบคนอื่นบ้างหรือยัง
ผมยังไม่ได้พบคนอื่นเลยครับ แต่ผมได้ตรวจสอบ บันทีกของ วอลเธอร์ แธทเชอร์มาแล้วครับ
- เจ้าหมอนั่นเป็นคนโง่ที่สุด เท่าที่ผมเคยพบมา - เขาทําเงินได้เป็นจํานวนมากนะครับ
ก็ไม่แปลกอะไร ที่จะทําเงินได้มากหรอกนะ
ถ้าหากสิ่งที่คุณต้องการทั้งหมด คือการทําเงินให้ได้เป็นจํานวนมากๆ
คุณดูคุณเคนเป็นตัวอย่างสิ ไม่ใช่เงินหรอกที่เขาต้องการ
แธทเชอร์ไม่เคยเข้าใจเขาเลย บางครั้งผมยังไม่เข้าใจด้วยซ้ำ
คุณรู้ไหมว่าคุณควรไปพบใคร คุณลีแลนด์ไง
เขาเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของคุณเคน พวกเขาเข้าเรียนด้วยกัน
ฮาร์วาร์ด
ฮาร์วาร์ด เยล พรินซ์ตัน คอร์เนลล์ สวิตเซอร์แลนด์
เขาถูกไล่ออกจากหลายวิทยาลัยเลย
คุณลีแลนด์ไม่เคยมีเงินสักแดงเดียว
มาจากตระกูลเก่าซึ่งผู้เป็นพ่อ มีค่าถึง 10 ล้านดอลลาร์ด้วยกัน
จากนั้นวันนึงเขาก็ยิงตัวเองตาย และปรากฎว่าไม่มีอะไรเหลืออยู่ เว้นแต่หนี้สิน
เขาอยู่กับคุณเคนและผม
ในวันแรก ที่คุณเคนรับช่วง กิจการดิอินไควเรอร์
จับตาดูมันไว้ให้ดีนะ เจเดอไดห์
สักวันมันจะดูแตกต่างไปมาก
ที่นี่ไม่มีห้องนอนนี่ นั่นเป็นอาคาร หนังสือพิมพ์ นะครับ
นี่คุณถูกจ้างให้มาออกความเห็น หรือมาขนของกันแน่
- เจเดอไดห์ - เชิญคุณกํอน คุณเคน
ขออภัยครับ คุณ ผมมา...
ยินดีต้อนรับครับ คุณเคน
ยินดีต้อนรับสู่ดิอินไควเรอร์ครับ คุณเคน
ผมคือเฮอร์เบิร์ต คาร์เตอร์ บรรณาธิการใหญ่ครับ
- ขอบคุณครับ คุณคาร์เตอร์นั่นคือคุณลีแลนด์ - สบายดีหรือครับ คุณลีแลนด์
นักวิจารณ์ละครคนใหม่ของเรา ผมหวังว่าผมคงไม่ผิดพลาดนะ
- นักวิจารณ์ละครถูกไหม - ถูกต้อง
- พวกเขายืนเพื่อผมหรือไง - คุณเหรอ คุณเคน
ยืนหรือครับ
- สบายดีหรือครับ - สบายดีหรือครับ
ผมคิดว่า มันคงเป็นการแสดงกิริยาที่ดีครับ
- กรุณาบอกพวกเขา ให้นั่งลงจะได้ไหมครับ - ผู้พิมพ์ผู้โฆษณาคนใหม่
- คุณทําหน้าที่กันต่อไปได้แล้ว สุภาพบุรุษ - ขอบคุณครับ
- ผมยังไม่ทราบแผนงานของคุณเลยครับ - ผมก็ไม่ทราบเหมือนกัน
- ที่จริงแล้วผมไม่มีแผนงานอะไร -ไม่มีเหรอ
เว้นแต่นำ หนังสือพิมพ์ออกเผยแพร่เท่านั้น
- คุณเบิร์นสตีน - ครับ คุณเคน
คุณคาร์เตอร์นี่คือคุณเบิร์นสตีนครับ
- คุณเบิร์นสตีนคือผู้จัดการทั่วไปของผม - สบายดีหรือครับ คุณคาร์เตอร์
- คุณคาร์เตอร์ครับ - สบายดีหรือครับ
- ครับ คุณเบิร์นสไตน์ - สตีนครับ
คุณคาร์เตอร์นี่ห้องทํางานของคุณ หรือเปล่าครับ
ห้องส่วนตัวของผม สุดแต่คุณจะใช้สอยครับ
- ขอทางหน่อยครับ - ผมไม่คิดว่าผมเข้าใจนะครับ
คุณคาร์เตอร์ผมจะพักอยู่ที่นี่ ในห้องทํางานของคุณ ตราบเท่าที่ผมจําเป็นต้องอยู่
พักที่นี่
- ขอทางหน่อยครับ - แต่ หนังสือพิมพ์ฉบับเช้าว่ากันตามจริงแล้ว
ขอโทษครับ
โดยทางปฎิบัติ เราปิดต้นฉบับกัน 12 ชั่วโมงต่อวัน
นั่นคือสิ่งที่จะต้องเปลี่ยนแปลงที่นี่
- ข่าวต้องทํา 24 ชั่วโมงต่อวัน - 24 ชั่วโมง
- ถูกต้อง - ขอโทษครับ
เป็นไปไม่ได้นะครับที่...
ฉันวาดการ์ตูนนั่นเอง ฉันไม่ใช่นักวาดการ์ตูนที่เก่งหรอก
นายไม่ใช่แน่
นายเป็นนักวิจารณ์ละคร ลีแลนด์
- คุณยังกินอยู่อีกหรือ - ฉันยังหิวอยู่
นี่คือข่าวหน้า 1 ในเดอะครอนิเคิ้ล
เกี่ยวกับนางแฮรี่ ซิลเวอร์สโตน ในบรูคลีนที่หายตัวไป
เธอน่าจะถูกฆาตกรรม ทําไมไม่มีในดิอินไควเรอร์บ้าง
เราทํา หนังสือพิมพ์อยู่ครับ
- ฉันหิวจะตายแล้ว -ไม่ใช่หนังสือซุบซิบนินทา
ไม่เป็นไรหรอก
คุณคาร์เตอร์นี่คือพาดหัวข่าว 3 คอลัมน์ในเดอะครอนิเคิ้ล
ทําไมดิอินไควเรอร์ไม่มีอะไรแบบนี้บ้างล่ะ
ข่าวไม่ใหญ่น่ะครับ
ถ้าหากพาดหัวข่าวตัวใหญ่ มันก็ทําให้ข่าวใหญ่พอเหมือนกันนะ
- ถูกต้อง - การฆาตกรรมนางแฮร์รี่ ซิลเวอร์สโตน
ไม่มีหลักฐานว่าเธอถูกฆาตกรรม หรือเสียชีวิตเลยนะ
ข่าวว่าเธอหายตัวไป เพื่อนบ้านสงสัยกัน
มันไม่ใช่หน้าที่ของเราที่จะรายงาน เรื่องซุบซิบของแม่บ้านครับ
ถ้าเราสนใจเรื่องแบบนั้นล่ะก็ เราใส่ข่าวลงไป ในฉบับประจําวันได้2 รอบนะครับ
เรื่องแบบนั้น เราจะต้องสนใจนับจากนี้เป็นต้นไป
ผมต้องการให้คุณส่งมือดีที่สุดของคุณ ไปพบคุณชายซิลเวอร์สโตน
ให้เขาบอกคุณซิลเวอร์สโตนว่า ถ้าหากเขาไม่ทําประโยชน์ให้กับภรรยาของเขาละก็
ดิอิไควเวอร์จะจับกุมเขา
บอกคุณซิลเวอร์สโตนว่า เขาเป็นนักสืบจาก...
- สํานักงานกลาง - สํานักงานกลาง
ถ้าหากเขาเกิดสงสัย แล้วขอดูบัตรของคุณล่ะก็ คนของคุณต้องโกรธขึ้นมา
และเรียกคุณซิลเวอร์สโตนว่า นักนิยมอนาธิปไตย
ดังๆ ด้วย เผื่อเพื่อนบ้านจะได้ยิน นายพร้อมกินมื้อคํ่าหรือยัง เจอเดอไดห์
ผมไม่เห็นเลยว่า หน้าที่ของหนังสือพิมพ์ ที่มีหน้าตานั้น
ขอบคุณเป็นอย่างยิ่ง คุณคาร์เตอร์ ลาก่อนครับ
หนังสือพิมพ์ครับ อ่านดูสิครับ
อ่านดูในครอนิเคิ้ลฉบับเช้าตรู่
ข่าวลึกลับของสตรี ที่หายตัวไปในบรูคลีน
อ่านดูในครอนิเคิ้ลฉบับเช้าตรู่
มันจะออกวางแผงแล้ว ชาร์ลี อีก 10 นาที
ล่าช้าไป 3 ชั่วโมงกับ 50 นาที แต่เราก็ทําสําเร็จจนได้
- เหนื่อยหรือ - เป็นวันที่หนักพอดี
- เป็นวันที่เสียเปล่านะ - เสียเปล่า
คืนนี้คุณทําข่าวได้แค่ 4 ครั้งเท่านั้น
ฉันเปลี่ยนข่าวหน้าแรกนิดหน่อย คุณเบิร์นสตีน แบบนั้นมันไม่พอน่ะ
มีบางสิ่งที่ฉันต้องใส่เข้าไป ใน หนังสือพิมพ์ฉบับนี้ นอกจากรูปกับตัวพิมพ์
ฉันต้องทําให้ เดอะนิวยอร์กอินไควเรอร์ มีความสําคัญต่อนิวยอร์ก
เท่ากับแก๊สในไฟดวงนั้น
นายจะทําอะไร ชาร์ลี
คําประกาศแห่งหลักการของฉัน อย่ายิ้ม เจอเดอไดห์
ฉันเขียนมันออกมาหมดแล้ว
คุณไม่อยากรักษาสัญญาใดๆ หรอก เพราะคุณไม่อยากรักษาเอาไว้
คําเหล่านี้จะถูกเก็บรักษาเอาไว้
"ข้าพเจ้าจะจัดหาให้คนแห่งนครนี้"
"ด้วย หนังสือพิมพ์รายวัน ที่จะเสนอข่าว อย่างตรงไปตรงมา"
"ข้าพเจ้าจะจัดหา..." ทั้ง 2 ประโยคเริ่มต้นด้วยข้าพเจ้า
ผู้คนจะได้รู้กันว่าใครรับผิดชอบอยู่
แล้วพวกเขาจะได้รับความจริง ในดิอิไควเรอร์ อย่างรวดเร็ว เรียบง่ายและสําราญ
ไม่มีผลประโยชน์พิเศษจะถูกปล่อย ให้เข้ามาแทรกแซงกับความจริง
"ข้าพเจ้าจะจัดหาให้พวกเขา ด้วยการต่อสู้และ แชมเปี้ยนผู้ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย จากสิทธิของพวกเขา
ในฐานะพลเมืองและในฐานะ ของความเป็นมนุษย์เช่นเดียวกัน"
ลงชื่อ
"ชาร์ล ฟอสเตอร์ เคน"
- ฉันขอได้ไหม ชาร์ลี - ฉันจะพิมพ์
ซอลลี่
ครับ คุณเคน
ผมอยากให้คุณพิมพ์บทบรรณาธิการนี้ ในกรอบหน้าแรก
หน้าแรกของฉบับเช้าเลยหรือครับ
ถูกต้อง ซอลลี่ ซึ่งหมายความว่า เราจําเป็นต้องพิมพ์ใหม่อีกครั้ง
- ครับ - ลงไปบอกพวกเขาด้วย
ตกลงครับ
เมื่อคุณเสร็จเรียบร้อย ผมอยากได้มันคืน
ฉันอยากเก็บแผ่นกระดาษ
ฉันมีลางสังหรณ์ว่า มันอาจกลายเป็นสิ่งที่มีความสําคัญ
- เอกสารที่... - แน่นอน
คล้ายกับการประกาศเอกราช และรัฐธรรมนูญ
และบัตรรายงานผลใบแรกของฉัน จากโรงเรียน
ฉันรู้ว่าพวกคุณเหนื่อย แต่ฉันพาคุณมาที่นี่อย่างมีสาเหตุนะ
- การเดินทางแบบนี้จะเป็นประโยชน์กับเรา - เดอะครอนิเคิ้ลเป็น หนังสือพิมพ์ที่ดี
เดอะครอนิเคิ้ลเป็นแบบอย่างที่ดี สําหรับ หนังสือพิมพ์ สังเกตยอดจําหน่ายสิ
495,000 แต่ดูสิว่า ใครทํางานให้เดอะครอนิเคิ้ล
- พวกเขาก็ไม่แปลกอะไรที่ได้รับยอดจําหน่ายแบบนั้น - คุณพูดถูก
คุณรู้ไหมว่านานแค่ไหนกว่าครอนิเคิ้ล จะรวมทีมงานแบบนั้นเข้าด้วยกัน
- 20 เชียวนะ - 20ปี
6ปีมาแล้ว ผมเคยดูรูปถ่าย ของนักข่าวผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลก
ผมรู้สึกเหมือนเด็กที่ยืนอยู่ หน้าร้านขายขนมอย่างนั้นแหละ
คืนนี้6ปีต่อมา ผมได้ขนมของผมมาจนทั้งหมด
ยินดีต้อนรับ สุภาพบุรุษสู่ดิอิไควเรอร์
ทําภาพก็อปปี้พิเศษ ส่งไปรษณีย์ไปเดอะครอนิเคิ้ลด้วย
มันจะทําให้คุณมีความสุขที่รู้ว่า ยอดจําหน่ายของเราเมื่อเช้านี้
ยิ่งใหญ่ที่สุดในนิวยอร์ก 684,000
684,132
ถูกต้อง
ผมหวังว่าคุณจะให้อภัยกับการที่ผม จะต้องลาพวกคุณไปอย่างกะทันหัน
สัปดาห์หน้าผมจะเดินทาง ไปต่างประเทศเพื่อพักผ่อน
ผมสัญญากับแพทย์ของผมว่า ถ้ามีเวลาผมจะหยุดพักบ้าง
ขณะนี้ผมตระหนักดีกว่าผมทําไม่ได้
คุณเคน ตราบเท่าที่คุณสัญญาว่า...
ตอนนี้ยังมีภาพวาดกับปฎิมากรรม จํานวนมากในยุโรปที่คุณยังไม่ได้ซื้อ
คุณตําหนิฉันไม่ได้นะ คุณเบิร์นสตีน
พวกเขาสร้างงานปฎิมากรรม มากกว่า 2,000ปีมาแล้วนะ
และฉันซื้อมาได้แค่ 5ปีเท่านั้น
- สัญญากับผมซิ คุณเคน - ผมสัญญา คุณเบิร์นสตีน
- ขอบคุณครับ - คุณเบิร์นสตีน
คุณคงไม่หวังให้ฉันรักษาสัญญาหรอกนะ
และบัดนี้ สุภาพบุรุษ
ถ้าหากคุณจะกรุณาเอาใจใส่กันเต็มที่
เราจะประกาศสงคราม กับสเปนหรือไง
พวกเธอมากันแล้ว ยิงฉันเลยที่ฉันยังมีความสุข
ฉันถามว่าเราจะประกาศสงครามกับสเปนหรือไม่
ดิอินไควเรอร์บระกาศไปแล้ว
นายมันนักนิยมอนาธิปไตยผู้ยากไร้ ที่แต่งตัวโก้หรูเกินไป
ฉันไม่ได้แต่งตัวโก้หรูเกินไปหรอกนะ
คุณด้วย คุณเบิร์นสตีน ดูเนคไทเขาสิ
เรามาร้องเพลง ที่ว่าด้วยชาร์ลีกันเถอะ
- มีเพลงที่ว่าด้วยชาร์ลีด้วยหรือ - มีเพลงเกี่ยวกับคุณด้วยหรือ คุณเคน
คุณซื้อถั่วมาถุงในเมืองนี้ แล้วคุณจะได้เพลงที่แต่งเกี่ยวกับคุณ
ผมเคยดูหมอนั่นมาแล้ว เขาเจ๋งจริงๆ
สวัสดียามเย็นครับ คุณเคน
"มีชายคนหนึ่ง ผู้มีชื่อเสียง"
"เพื่อคนยากไร้มั่นใจได้ว่า เขาจะช่วยเท่าที่จะช่วยได้"
"แล้วเขาคือใคร ลูกชายคนโปรดผู้นี้"
"แค่การกระทําของเขา ก็ทําให้คนใหญ่คนโตเผ่นหนีไป"
"ผู้รักการสูบ ชอบพูดหยอกล้อ"
"ผู้ที่จะไม่โมโหเล็กน้อย หากเขาเกิดถังแตกขึ้นมาจริงๆ"
"ด้วยความมั่งคั่งชื่อเสียงโด่งดัง เขาก็ยังเป็นคนๆ เดิม
"ฉันพนันคุณ 5 ดอลลาร์หากคุณไม่รู้จักนามเขา" "คุณคงไม่ใช่คน"
"เขาชื่ออะไร"
"ชื่อชาร์ลี เคน เขาชื่อนายเคน"
"เขาไม่เหมือนนาย เขาเหมือนเพื่อนยาก ชาร์ลี เคน"
- เป็นงานปาร์ตี้ที่วิเศษเหลือเกิน - ใช่
เป็นไรไปหรือ
"ผู้กล่าวว่าสาวงามมีไว้เพื่อจูบ"
"และเมื่อเขาพบสักคน ก็พยายามทําเช่นนี้อยู่เป็นประจํา"
"ผู้เลี้ยงอาหาร ผู้เลี้ยงเครื่องดื่ม
"ผู้คิดว่าเงินมีไว้เพื่อใช้จ่าย และทําในสิ่งที่เขาคิด
ใช่หรือไม่ โจ ไม่ๆ"
เบิร์นสตีน พวกที่อยู่กับดิอิไควเรอร์ตอนนี้
ที่เคยอยู่กับเดอะครอนิเคิ้ลเมื่อก่อน
แม่คุณ กรุณาเถอะ
- ฉันขอคนนั้น - อะไรนะ แม่ผมบลอนด์หรือ
-ไม่ใช่ แม่บรูเนทท์ต่างหาก - ชาร์ลี คุณไปหัดแบบนั้นมาจากไหน
เบิร์นสตีน พวกที่เคยอยู่กับเดอะครอนิเคิ้ลน่ะ
พวกเขาไม่ได้อุทิศตัว ให้นโยบายของเดอะครอนิเคิ้ล
เช่นเดียวกับที่อุทิศตัว ให้นโยบายของเราตอนนี้หรือไง
แน่นอน พวกเขาก็คล้ายกับคนอื่นนั่นล่ะ
พวกเขาต้องมีงานทํา พวกเขาก็ต้องทําแบบนั้น
เว้นแต่ว่าพวกเขา บังเอิญเป็นคนที่ดีที่สุดในธุรกิจเท่านั้น
เราแสดงเจตนาเดียว กับเดอะครอนิเคิ้ลหรือเปล่า
ไม่แน่
ฟังนะ คุณเคนจะเปลี่ยนพวกเขา ให้เข้ากับนักข่าวตามแบบของเขาใน 1 สัปดาห์
มีโอกาสอยู่ตลอดเวลา ที่พวกเขาจะเปลี่ยนแปลง คุณเคน
โดยที่เขาไม่รู้ถึงข้อนี้
คุณลีแลนด์ ผมได้รับโทรเลขจากคุณเคน
- ผมได้รับโทรเลขจากคุณเคน - อะไรนะ
- จากปารีส ฝรั่งเศส - อะไรนะ
- จากปารีส ฝรั่งเศส - เข้ามาข้างในเถอะ
ดีที่เขาสัญญาว่า จะไม่ส่งงานปฎิมากรรมกลับมาอีก
ดูสิ เขาต้องการซื้อเพชรเม็ดใหญ่ที่สุดในโลก
ทําไมคุณไม่ไปยุโรปกับเขา เขาอยากให้คุณไปด้วยนะ
ฉันอยากให้ชาร์ลีสนุกน่ะ ถ้าฉันไปด้วยน่ะหรือ
เบิร์นสตีน ฉันเป็นคนผึ่งผายหรือไง
ฉันเป็นคนมารยาหน้ายาว หรือครูโรงเรียนนิวอิงแลนด์หรือไง
ใช่
ถ้าหากคุณคิดว่า ผมจะตอบคุณจากไปจากคุณเคนล่ะก็
ผมคงจะไม่หรอกนะ
"เพชรเม็ดใหญ่ที่สุดในโลก"
ฉันไม่รู้เลยว่าชาร์ลีสะสมเพชรด้วย
เปล่าหรอก
เขาสะสมใครสักคน ที่ชอบสะสมเพชรหรอก
ยังไงเขาก็ไม่ได้เอาแต่สะสม งานปฎิมากรรมเท่านั้น
"ยินดีต้อนรับกลับบ้าน คุณเคน"
"จากลูกจ้าง 467 คน แห่งเดอะนิวยอร์ก อินไควเวอร์''
เขามาแล้ว
ยินดีต้อนรับ คุณเคน
- ผมรู้ว่าหนวดผมขึ้น - ดูแย่เหลือเกินนะ
เรามีบรรณาธิการข่าวสังคมหรือเปล่า
- อยู่นี่ค่ะ คุณเคน - คุณทาวน์เซ็นด์ คือบรรณาการข่าวสังคมครับ
คุณทาวน์เซ็นด์ นี่คือคุณชาร์ล ฟอสเตอร์ เคนครับ
คุณทาวน์เซ็นด์ ผมไปตั้งนาน ผมไม่รู้หน้าที่ประจําของคุณ
ผมมีแถลงข่าวทางสังคมครับ
ผมหวังว่าคุณคงจะไม่ปฎิบัติกับข่าวนี้ แตกต่างไปกว่าที่คุณทํากับ...
แถลงข่าวทางสังคมอื่นๆ
คุณเคนครับ ในนามของ พนักงานทั้งหมดแห่งดิอิไควเรอร์
คุณเบิร์นสตีน ขอบคุณเป็นอย่างยิ่ง ทุกคนด้วยครับ ผม...
ผมเสียใจนะ ตอนนี้ผมยังรับมันไม่ได้
ไปนะครับ
เขาช่างรีบร้อนเหลือเกิน
ทุกคน มาดูตรงนี้สิ
ไปดูที่หน้าต่างกันเถอะ
- คุณลีแลนด์ คุณเบิร์นสตีน - ครับ คุณทาวน์เซ็นด์
แถลงข่าววันนี้ คุณและคุณนายโรมัส มอนโร นอร์ตัน
"ขอประกาศการหมั้นของบุตรี เอมิลี่ มอนโร นอร์ตัน
กับคุณชาร์ล ฟอสเตอร์ เคน"
มาเถอะ
เอมิลี่ มอนโร เป็นหลานสาวของ ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐ
หลานสาว ประธานาธิบดีหรือ
ก่อนที่เขาจะพ้นตําแหน่ง เธอจะได้เป็นภรรยาของ ประธานาธิบดี
ผมไม่จําเป็นต้องบอกคุณ ถึงเรื่องต่างที่ส่งผลออกมา
คุณเอมิลี่ นอร์ตันไม่ใช่ "โรสบัด" หรอก
มันไม่ได้จบลงด้วยดีใช่ไหม
มันสิ้นสุดไปแล้ว
ถัดมาก็เป็นซูซี่ นั่นก็สิ้นสุดไปแล้วเช่นกัน
คุณรู้ไหม คุณทอมป์สัน ผมคิดอยู่ว่า...
"โรสบัด" ที่คุณพยายามสืบหาน่ะ
ครับ
บางทีอาจเป็นบางสิ่งที่เขาสูญเสียไปก็ได้
คุณเคนเป็นคนที่สูญเสีย แทบทุกสิ่งที่เขาเคยมี
คุณควรไปพบเจด ลีแลนด์
เขากับคุณเคนไม่ได้มีความเห็นตรงกันแน่นอน
คุณลองดูสงครามสเปน-อเมริกัน เป็นตัวอย่างสิ
ผมคิดว่าคุณลีแลนด์เป็นฝ่ายถูก นั่นเป็นสงครามของคุณเคน
เราไม่มีอะไรที่จะต่อสู้กับเรื่องนี้หรอก
คุณคิดไหมว่าถ้าไม่ได้เป็นเรื่อง สงครามของคุณเคนแบบนั้นละก็
เราคงจะมีเรื่อง คลองปานามากันไปแล้ว
ผมอยากรู้เหลือเกินว่า คุณลีแลนด์อยู่ที่ไหน
ไม่มีใครบอกผม ถึงเรื่องพวกนี้มานานแล้ว
บางทีเขาอาจตายไปแล้ว
เผื่อว่าคุณอยากจะรู้ครับ
เขาอยู่ที่ โรงพยาบาลฮันทิงตัน เมโมเรียน ที่ ถนนเส้นที่ 180 ครับ
คุณพูดจริงใช่ไหม ผม...
เขาไม่ได้เป็นอะไรร้ายแรงหรอก พวกเขาบอกว่าผมว่าแค่...
แค่ชราภาพเท่านั้น
เป็นโรคร้ายเพียงอย่างเดียว ที่คุณจะไม่มองหาหนทาง ข้างหน้า เพื่อที่จะได้รับการรักษา
พ่อหนุ่ม ฉันจดจําทุกอย่างได้ดี
นั่นคือความอับมงคลของฉัน
เป็นความอับมงคลอันยิ่งใหญ่ที่สุด ที่เคยก่อทุกข์ให้กับ เผ่าพันธุ์มนุษย์ ความทรงจํา ฉันเคยเป็น
เพื่อนที่เก่าแก่ที่สุดของเขา เท่าที่ฉัน เคยกังวลก็คือ เขาชอบทําตัวเหมือนคนสารเลว
ไม่ใช่ที่ว่าชาร์ลีเคยโหดร้ายเท่านั้น เขาทําในสิ่งที่โหดร้ายด้วย
บางทีฉันคงไม่ใช่เพื่อนของเขา แต่ถ้าหากฉันไม่ใช่ เขาก็จะไม่มีวันมีสักคน
บางทีฉันอาจเป็น สิ่งที่ทุกวันนี้คุณเรียกว่าลูกกะโล่
คุณรู้อะไรเกี่ยวกับ "โรสบัด" บ้างครับ
คุณมีซิการ์ดีๆ ติดตัวมาบ้างไหม
นักฟิสิกส์ที่นี่คิดว่าฉันเลิกสูบ
ผมเกรงว่าผมจะไม่มีครับ เสียใจด้วยครับ
ฉันเปลี่ยนเรื่องคุยไปสิท่า
ฉันกลายเป็นคนแก่ไม่น่ารัก
คุณคือผู้สืบข่าวและอยากรู้ว่า ฉันคิดยังไงกับชาร์ลี เคน
ฉันเข้าใจว่าเขามีความเป็นเลิศ เป็นส่วนตัวอะไรประเภทนั้น
แต่เขาเก็บงําไว้กับตัวเอง
เขาไม่มีวันยอมยืดหยุ่นให้กับตัวเอง หรืออะไรทั้งนั้น
เขาเพียงแต่ตบรางวัลให้คุณเท่านั้น
เขาเป็นคนใจกว้าง
ฉันไม่เห็นว่าใครจะเคยมีความเห็น มากมายขนาดนั้น
เขาจะไม่มีวันเชื่อสิ่งใดเป็นอันขาด ยกเว้นชาร์ลี เคนเท่านั้น
เขาไม่เคยมีความเชื่อมั่นใดๆ ยกเว้นชาลี เคน ในชีวิตของเขาเท่านั้น
ฉันเข้าใจว่า เขาตายไปโดยขาดไปอย่างหนึ่ง
มันต้องไม่ราบรื่นแน่
พวกเราส่วนใหญ่จากไป โดยขาดความเชื่อมั่น ที่เกี่ยวกับความตาย
แต่เราก็รู้ว่าเรากําลังจะไปไหน และเชื่อในอะไรบางอย่าง
คุณมั่นใจหรือว่าคุณไม่มีซิการ์
- เสียใจด้วยครับ คุณลีแลนด์ -ไม่เป็นไรหรอก
- คุณรู้เรื่อง "โรสบัด" ไหมครับ - "โรสบัด"
ถ้อยคําก่อนตายของเขา "โรสบัด"
ฉันรู้มาจากดิอิโควเรอร์
ฉันไม่เคยเชื่อ ในสิ่งที่ฉันรับรู้มาจากดิอิไควเรอร์
มีอย่างอื่นอีกไหม
ฉันเล่าให้คุณฟังเรื่องเอมิลี่ได้นะ ฉันเข้า โรงเรียนสอนเต้นรําพร้อมกับเอมิลี่
ฉันสง่ามากเลย
- เรากําลังคุยเรื่องคุณนายเคนคนแรก - ท่าทางเธอเป็นไงครับ
เธอก็เหมือนกับสาวๆ ทุกคน ที่ฉันรู้จักในโรงเรียนสอนเต้นรําแหละ
สาวที่แสนดี เอมิลี่ก็แสนดีขึ้นมาอีกหน่อย
หลังจาก 2 เดือนแรก
เธอกับชาร์ลีไม่ค่อยได้พบกันบ่อยนัก ยกเว้นตอนมื้อเช้า
มันเป็นการแต่งงานทั่วไปล่ะ
- คุณสวยเหลือเกิน -ไม่เอาน่า
คุณสวยนะ สวยมากเหลือเกิน
ฉันไม่เคยไปงานเลี้ยงถึง 6 งาน ในคืนเดียวกันมาก่อน
- ฉันไม่เคยตื่นสายอย่างนี้มาก่อนคะ - มันเป็นเรื่องของนิสัยน่ะ
- แล้วคนรับใช้จะคิดยังไงล่ะ - คิดว่าเราคงเพลินกับตัวเองอยู่
ทําไมคุณต้องไปสํานักพิมพ์ล่ะคะ
คุณไม่ควรแต่งกับนักข่าวเลย พวกเขาเลวร้ายกว่ากะลาสีอีก
ผมรักคุณเหลือเกิน
ชาร์ล แม้แต่นักข่าว ก็จําเป็นต้องนอนพักผ่อนนะ
ผมจะโทรหาคุณเบิร์นสตีน และให้เขาเลื่อนนัด จนกว่าจะถึงตอนเที่ยง
กี่โมงแล้วล่ะ
ไม่รู้สิคะ มันสายแล้ว
ยังเช้าอยู่เลย
ชาร์ล
คุณรู้ไหมว่าเมื่อคืนคุณปล่อยให้ฉัน รอนานขนาดไหน
เมื่อคุณขอเวลาไปสํานักพิมพ์ 10 นาทีน่ะ
คุณไปทําอะไรในสํานักพิมพ์ กลางดึกแบบนั้นหรือคะ
ที่รัก ผู้สื่อข่าวของคุณเพียงแห่งเดียว ก็คือดิอิไควเรอร์เท่านั้น
บางครั้งฉันคิดว่าฉันชอบ ความทัดเทียมระหว่างมนุษยชาติ
ฉันไม่ใช้เวลา กับ หนังสือพิมพ์มากขนาดนั้นหรอก
มันไม่ใช่เรื่องของเวลาหรอก ข่าวโจมตีประธานาธิบดีของคุณต่างหาก
- คุณหมายถึงลุงจอห์นหรือ - ฉันหมายถึงประธานาธิบดีแห่งสหรัฐ
เขายังคงเป็นลุงจอห์น และคนงี่เง่าผู้มีเจตนาดี
ซึ่งปล่อยให้กลุ่มคนคดโกงความดันสูง บริหารงานปกครองประเทศของเขา
- เรื่องอื้อฉาวของบริษัทน้ำมันทั้งหมดนี้ - บังเอิญเขาเป็น ประธานาธิบดีนะ ไม่ใช่คุณ
นั่นคือข้อผิดพลาด ที่จะได้รับการแก้ไขสักวัน
คุณเบิร์นสตีน ส่งสิ่งประหลาดที่เหลือเชื่อ มาให้จูเนียร์เมื่อวานนี้ค่ะ
ฉันเอามันไว้ ในห้องเลี้ยงเด็กไม่ได้หรอกค่ะ
คุณเบิร์นสตีนจะมาเยี่ยม ห้องเลี้ยงเด็กเป็นระยะๆ นะ
เขาจําเป็นด้วยหรือ
ใช่
- จริงหรือชาร์ล ผู้คนจะคิดว่า... - ฉันจะบอกให้พวกเขาคิดยังไง
เขาไม่เคยรักเธอเลยเหรอ
เขาแต่งเพื่อรัก
รัก
คือสาเหตุที่เขาได้ทําไปทุกอย่าง
นั่นคือสาเหตุที่เขาเล่นการเมือง ท่าทางเราไม่พอเพียงเลยนะ
เขาอยากให้คนลงคะแนน รักเขาเช่นกัน
สิ่งที่เขาขาดไปในชีวิตทั้งหมดก็คือรัก
นั่นคือเรื่องราวของชาร์ลี เขาสูญเสียมันไปยังไง
คุณเห็นไหม เขาไม่มีอะไรจะให้อีกแล้ว
เขารักชาร์ลี เคน
อย่างรักใคร่มากเลยล่ะ
และฉันเดาว่าเขาคงรักแม่เขาเสมอ
- แล้วภรรยาคนที่ 2 เขาเป็นยังไง - ซูซาน อเล็กซานเดอร์
คุณรู้ไหมว่าชาร์ลีเรียกเธอว่าอะไร
เขาเล่าเรื่องเธอให้ฉันฟัง ในวันหลังจากเขาพบเธอ
เขาบอกว่าเธอเป็น "แบบอย่างของอเมริกันชน"
ฉันเดาว่าเขาคงหลีกเลี่ยงไม่ได้ เธอต้องมีอะไรสําหรับเขาแน่ๆ
คืนแรก ตามที่ชาร์ลีเล่า
สิ่งที่เธอมีอยู่ทั้งหมดคืออาการปวดฟัน
เธอขําอะไรนัก แม่สาวน้อย
- เธอเป็นอะไรไปหรือ - ปวดฟันค่ะ
- อะไรนะ - ปวดฟันค่ะ
ปวดฟัน
เธอหมายความว่าเธอปวดฟัน
- ขําอะไรกันหนักหนา - คุณตลกดีนะ คุณผู้ชาย
- คุณมีฝุ่นติดใบหน้าคุณค่ะ -ไม่ใช่ฝุ่นโคลนต่างหาก
คุณอยากได้น้ำร้อนบ้างไหม ฉันพักอยู่ตรงนี้เอง
อะไรนะ แม่สาวน้อย
ฉันพูดว่า ถ้าหากคุณอยากได้น้ำร้อนบ้างล่ะก็
ฉันหาให้คุณได้นะคะ
ก็ได้ขอบคุณอย่างยิ่ง
ฉันดูดีขึ้นบ้างหรือยัง
- ยานี้ไม่ได้ทําให้ดีขึ้นสักนิดเลย - สิ่งที่เธอต้องการก็คือเลิกคิดถึงมัน
ขออภัยค่ะ แต่เจ้าของบ้านของฉัน ชอบให้ฉันเปิดประตูบานนี้ไว้
- เวลาที่ฉันมีคนมาหาเป็นสุภาพบุรุษ - ตกลง
เธอปวดฟันไม่ใช่หรือ
- แน่นอนสิคะ - ทําไมเธอไม่ลองหัวเราะฉันอีกล่ะ
- อะไรนะ - ฉันยังน่าตลกอยู่นะ
ฉันรู้ค่ะ แต่คุณไม่อยากให้ฉันหัวเราะคุณหรอก
ฉันก็ไม่อยากให้ฟันของเธอปวดเหมือนกัน
ดูฉันสิ
เห็นนั่นไหม
คุณทําอะไรน่ะ
ฉันกระดิกหูทั้ง 2 ข้างของฉัน ในเวลาเดียวกัน
อย่างนั้น ยิ้มเข้าไว้
ฉันใช้เวลารวมกันตั้ง 2 ปีในโรงเรียน ของเด็กที่เรียนเก่งที่สุดในโลก กว่าจะหัดแบบนั้นได้
คนที่สอนฉันตอนนี้ได้เป็น ประธานาธิบดีแห่งเวเนซูเอล่า
ต้องอย่างนั้นสิ
- ยีราฟใช่ไหม -ไม่ใช่ยีราฟ
- ฉันว่าใช่แหงๆ เลย - อะไรนะ
งั้นก็คือช้าง
- เข้าใจว่ามันเป็นไก่ตัวผู้ -ไก่ตัวผู้
คุณรู้กลเม็ดมากมายจังเลยนะ คุณคือนักมายากลมืออาชีพหรือไงคะ
- ฉันไม่ใช่นักมายากลหรอก - ฉันแค่ล้อเล่น
เธอไม่รู้จริงๆ หรือว่าฉันเป็นใคร
คุณบอกชื่อฉันแล้วค่ะ คุณเคน แต่ฉันไม่รู้จริงค่ะ
ฉันเดาว่าคุณเข้าใจเรื่องนั้นดี พนันได้เลยว่า ฉันคงเคยได้ยินชื่อคุณ มาเป็นล้านครั้งแล้ว
เธอชอบฉันจริงหรือ แม้ว่าฉันจะไม่รู้จักเธอก็ตาม
คุณวิเศษไปเลย
ถ้าไม่มีคุณ ฉันก็ไม่รู้ว่าจะทําอะไรลงไปบ้าง
ฉันปวดฟันและฉันรู้จักคนไม่มาก
ฉันรู้จักคนมากมายเหลือเกิน
ฉันเดาว่าเราทั้งคู่คงเหงาน่าดู
อยากรู้ไหมว่าฉันกําลังจะทําอะไร ก่อนที่ฉันจะทําชุดวันอาทิตย์ที่ดีที่สุดของฉันเลอะ
ฉันพนันได้เลยว่า มันคงไม่ใช่ชุดที่ดีที่สุด ของคุณหรอก คุณน่าจะมีหลายชุด
ฉันแค่ล้อเล่นหรอกน่า
ฉันกําลังเดินทางไปที่ คลังสินค้าเวสเทิร์น แมนฮัตตัน
เพื่อรําลึกถึงวัยเด็กของฉัน
แม่ฉันตายไปนานแล้วสิ่งของๆ เธอ ถูกเก็บรักษาไว้ที่คลังเวสท์
ไม่มีสถานที่อื่น ที่จะเก็บมันไว้ได้อีกแล้ว
ฉันคิดว่า ฉันคงจะส่งพวกมันไปถึงแล้วตอนนี้ คืนนี้ฉันจะไปดูมันสักหน่อย
ประมาณว่าเป็นการเดินทางย้อนอดีต
ฉันดําเนินกิจการหนังสืออยู่ 2 ฉบับ เธอทําอะไรอะไรหรือ
ฉันหรือคะ
- เธอบอกว่าเธออายุเท่าไหร่เหรอ - ฉันยังไม่ได้พูดเลย
ถ้าหากเธอพูด ฉันคงจะไม่ถามเธอหรอกนะ
- อายุเท่าไหร่ล่ะ - แก่ทีเดียวแหละ
- เท่าไหร่ล่ะ - สิงหาคมนี้ก็ 22 พอดี
มีอายุเป็นผู้ใหญ่เต็มที่นี่ เธอทํางานอะไรล่ะ
ฉันทํางานที่ร้านซีเดลมันน์ ฉันรับผิดชอบ ส่วนของดนตรี ที่พิมพ์บนแผ่นกระดาษค่ะ
- นั่นคือสิ่งที่เธออยากทําหรือ -ไม่หรอกค่ะ ฉันอยากเป็นนักร้อง
- นั่นแหละค่ะที่ฉันไม่ได้เป็น แม่ฉันจัดการไว้ให้ - เกิดอะไรขึ้นกับการร้องล่ะ
แม่คิดและพูดถึง แกรนด์โอเปร่าสําหรับฉันอยู่เสมอ
นึกดูสิ
แต่น้ำเสียงฉันไม่ได้เป็นอะไรประเภทนั้น ประมาณว่าที่แม่ชื่นชอบค่ะ
ใช่
- เธอมีเปียโนหรือเปล่าล่ะ - เปียโน
มีอยู่หลังในห้องรับแขกค่ะ
- เธอจะร้องให้ฉันฟังได้ไหม - คุณคงไม่อยากฟังฉันร้องหรอกน่า
อยากฟังสิ
อย่าบอกฉันนะว่า อาการปวดฟันทําให้เธอลําบาก
ไม่หรอกค่ะ มันหายแล้ว
ตกลง
เราไปห้องรับแขกกันเถอะ
"แน่นอน, ลินดอร์ต้องเป็นของฉัน"
"ฉันเคยสาบานเอาไว้"
"จะดีหรือจะร้ายอย่างไร"
"ใช่ ลินดอร์"
"ฉันสาบาน"
"ฉันต้องชนะ"
มีเพียงคนเดียวเท่านั้น ที่สามารถทําให้การเมืองพ้นจาก
สภาวะการครอบงําอันชั่วร้าย ของเจ้านายจิม เก็ตตี้ส์ไปได้
ผมกําลังพูดถึงชาร์ล ฟอสเตอร์ เคน นักเสรีนิยมผู้ต่อสู้
สหายของกรรมาชน ผู้ว่าการคนถัดไปแห่งรัฐนี้
ผู้ที่ได้เข้าสู่การรณรงค์ครั้งนี้
พร้อมด้วยจุดมุ่งหมายเดียวเท่านั้น
เพื่อชี้ให้เห็นและทําให้สาธารณชน ได้เห็นถึงความไม่สุจริต
ความเลวทรามอย่างตรงไปตรงมาจากกลไก ทางการเมืองของเจ้านายจิม ดับเบิลยู เก็ตตี้ส์
ขณะนี้ในอํานาจควบคุมเบ็ดเสร็จ ในรัฐบาลของรัฐแห่งนี้
ผมไม่ทําข้อสัญญาในการรณรงค์ใดๆ
เนื่องจากว่าเมื่อไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา ผมไม่มีหวังต่อการได้รับเลือก
บัดนี้ผมมีบางสิ่ง ที่มากกว่าความหวังเสียอีก
จิม เก็ตตี้ส์ มีบางสิ่งที่น้อยกว่าคําว่าโอกาส
ทุกการออกเสียงที่ไม่เป็นทางการ
ทุกโพลล์อิสระแสดงให้เห็นว่า ผมจะได้รับเลือก
เยี่ยมมาก
บัดนี้ผมก็พอที่จะให้ คําสัญญาบางประการได้
กรรมาชนและเด็กสลัม
รู้ว่าพวกเขาคาดหวัง ถึงความพยายามอย่างดีที่สุด
ในผลประโยชน์ของพวกเขาได้ พลเมืองสามัญและมีเกียรติ รู้ว่าผมจะทําทุกอย่างภายในอํานาจของผม
เพื่อปกป้องผู้ไม่มีสิทธิ์พิเศษ ผู้ได้รับค่าแรงตํ่า และผู้ที่ได้รับ การให้อาหารน้อยเกินไป
- แม่ครับ พ่อได้เป็นผู้ว่าหรือยังครับ - ยังหรอก จูเนียร์
ผมได้ทําข้อสัญญาของผมไปแล้วบัดดี้
ถ้าหากผมไม่ยุ่ง จนกว่าที่จะจัดแจงรักษามันไว้ได้ล่ะก็
แต่นี่คือคําสัญญาอีกข้อหนึ่งที่ผมจะทํา
และเจ้านายจิม เก็ตตี้ส์ รู้ว่าผมจะรักษามันไว้
การดําเนินงาน อย่างเป็นทางการครั้งแรกของผม ในฐานะผู้ว่าการแห่งรัฐนี้
จะเป็นการแต่งตั้งอัยการเขตพิเศษ เพื่อดําเนินมาตรการ ฟ้องร้องดําเนินตามขั้นตอนทางกฎหมาย
และตัดสินลงโทษต่อการกระทําผิด ของจิม ดับเบิ้ลยู เก็ตตี้ส์
ถ้าหากการเลือกตั้งถูกจัดวันนี้ คุณจะได้คะแนนเสียงถึง 100,000
- เก็ตตี้ส์ไม่ได้เสแสร้งด้วยซ้ำไป - พ่อครับ
- สวัสดี ลูกชาย - เขาไม่ได้กลัวเท่านั้น เขาจับไข้เลย
มันเป็นการเริ่มต้นที่จะทําให้จิม เก็ตตี้ส์รู้แก่ใจว่า ผมเจตนาทําตามที่ผมพูด
- ลูกชอบคําปราศรัยของพ่อไหม - ผมได้ยินทุกคําเลยครับ
- สวัสดี เอมิลี่ - นิ่งไว้
- เป็นคําปราศรัยที่เยี่ยมมากครับ คุณเคน - วิเศษ
คุณจะเรียกแท็กซี่ให้เราได้ไหม
ฉันส่งจูเนียร์กลับบ้านในรถ พร้อมกับโอลิเวอร์นะคะ
ราตรีสวัสดิ์ครับพ่อ
โชคดีลูกชาย
เธอส่งจูเนียร์กลับบ้านไปในรถทําไมกัน แล้วเธอจะทําอะไรในแท็กซี่ล่ะ
มีการเดินทาง ที่ฉันอยากให้คุณไปกับฉัน
- รอก่อนสิ - รอไม่ได้หรอก
นี่มันเรื่องอะไรกัน เอมิลี่
มันอาจไม่มีอะไรทั้งสิ้นหรอกนะ ฉันตั้งใจสืบรู้ให้ได้
- เธอจะไปไหน - ฉันจะไป 185 ถนน 74 ตะวันตก
คุณมากับฉันก็ได้นะ หากคุณต้องการ
ฉันจะไปกับเธอ
ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะมีปัญญา สร้างเรื่องประโลมโลก เอมิลี่
เข้ามาสิคะ คุณเคน
ชาร์ลี
เขาบังคับให้ฉันส่ง จดหมายฉบับนั้น ถึงภรรยาคุณ
ฉันไม่อยากทําเลย เขาพูดเรื่องน่ากลัวที่สุด
คุณนายเคน
ผมไม่คิดว่าคงมีใครแนะนำตัวกัน
ผมจิม เก็ตตี้ส์
ครับ
ผมให้คุณอเล็กซานเดอร์ส่งโน้ต ให้คุณครับ คุณนายเคน
ตอนแรกเธอก็ไม่อยากอยู่หรอกครับ แต่เธอก็ทําไปแล้ว
ชาร์ลี เรื่องที่เขาพูดกับฉัน เขาขู่ว่า...
ฉันจะไม่รอ จนกว่าจะได้รับเลือกตั้งหรอก เพื่อเริ่มต้น ฉันคิดว่าฉันจะหักคอแกซะ
บางทีคุณอาจทําได้และทําไม่ได้
การหักคอชายคนนี้ของคุณ คงเป็นการอธิบายโน้ตแผ่นนี้ได้ อย่างยากเย็น
"เป็นผลลัพธ์ที่จะเกิดตามมาภายหลัง อย่างสาหัส สําหรับคุณเคน ตัวคุณและลูกชายคุณ'
- เขาอยากให้เธอมาที่นี่ -โน้ตนี่หมายความว่าอะไรกัน
ฉันคือซูซาน อเล็กซานเดอร์ ฉันรู้ว่าคุณคิดอะไรอยู่
- หมายความว่าไง คุณอเล็กซานเดอร์ - เธอไม่รู้หรอก
เธอส่งมันเนื่องจากผมบอกเธอว่า คงจะไม่เป็นการฉลาดนักที่จะไม่ส่ง
- เอมิลี่ สุภาพบุรุษท่านนี้ - ผมไม่ใช่สุภาพบุรุษ
สามีคุณพยายามพูดตลก ที่เรียกผมแบบนั้น
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่า อะไรคือสุภาพบุรุษ
คุณรู้ไหม ความเห็นของผม ต่อคําว่าสุภาพบุรุษนั้น
ถ้าหากผมเป็นเจ้าของ หนังสือพิมพ์และไม่ชอบวิธี ที่ใครกําลังทําอะไรต่างๆ อยู่ล่ะก็
เช่นนักการเมืองบางคน ผมจะสู้กับเขาด้วยทุกสิ่งที่ผมมี
ผมคงจะไม่แสดงตัวให้เขาเห็นในชุดนักโทษ
เพื่อว่าครอบครัวเขาอาจได้เห็น รูปของเขาใน หนังสือพิมพ์หรอกนะ
- แกมันไอ้คนทุจริตขึ้โกงสารเลวทราม - เรากําลังพูดถึงสิ่งที่คุณเป็นอยู่นี่ไง
ผมต่อสู้เพื่อชีวิตของพวก ไม่ใช่แค่ชีวิตทางการเมืองของผมเท่านั้น
- เขาบอกว่านอกจากคุณจะ... - นั่นคือสิ่งที่ผมพูดไปแล้ว
นี่คือโอกาสที่ผมตั้งใจมอบแก่เขา มันมากกว่าโอกาสที่เขาจะมอบแก่ผม
นอกจากว่า พรุ่งนี้เขาจะตัดสินใจว่าเขาป่วยมาก เขาจึงต้องหยุดพักเป็นปี
เช้าวันจันทร์หนังสือพิมพ์ทุกฉบับในรัฐ ยกเว้นของเขา จะลงเรื่องที่ผมจะส่งไป
เรื่องอะไรคะ
- เรื่องเกี่ยวกับตัวเขา และคุณอเล็กซานเดอร์ -ไม่มีเรื่องราวอะไรทั้งสิ้น
หุบปาก
เรามีหลักฐานที่คงจะแย่น่าดู ในพาดหัวข่าว
คุณอยากให้ผม มอบหลักฐานแก่คุณหรือเปล่า
ผมอยากให้เขาถอนตัว โดยที่เรื่องที่ไม่ต้องถูกพิมพ์
ไม่ใช่ผมแคร์เขาหรอก แต่ผมจะได้เลิกยุ่งเสียที
คุณด้วยเช่นกัน คุณนายเคน
แล้วฉันล่ะ
เขาบอกว่า ชื่อฉันคงจะถูกทําให้เสื่อมเสียแน่ เวลาฉันไปทุกแห่ง
ท่าทางมีแค่การตัดสินใจ เพียงทางเดียว ที่คุณจะทําได้เท่านั้น ชาร์ล
ฉันว่า เรื่องนั้นคงจะเป็นการโจมตีคุณแน่
เธอบอกฉันถึงผู้ออกเสียงของรัฐนี้ไม่ได้หรอกนะ
เวลานี้ฉันไม่สนใจผู้ออกเสียงหรอก
ฉันสนใจลูกชายของเรามากกว่า
- ชาร์ลีถ้าหากพวกเขาตีพิมพ์เรื่องนี้ล่ะก็ - พวกเขาจะไม่หรอก
ราตรีสวัสดิ์ คุณเก็ตตี้ส์
คุณจะมาหรือเปล่า ชาร์ล
ไม่
ฉันจะอยู่ที่นี่
ฉันสู้กับเรื่องนี้ตามลําพังก็ได้
ถ้าหากคุณไม่ฟังเหตุผลละก็ มันอาจสายเกินไปนะ
สายเกินไปสําหรับอะไรล่ะ
สําหรับเธอกับโจรสาธารณะคนนี้
ที่จะแย่งความรักของประชาชน ไปจากตัวฉันน่ะหรือ
คุณมีเรื่องอื่นที่ต้องคิดถึงนะ ลูกชายตัวน้อยของคุณไงคะ
คุณไม่อยากให้เขาอ่านเรื่องคุณ ใน หนังสือพิมพ์หรอก
มีบุคคลเพียงคนเดียวในโลก ที่จะตัดสินใจว่าฉันจะทําอะไรและนั่นคือตัวฉันเอง
คุณตัดสินใจแล้วว่าคุณจะทําอะไร เมื่อเวลาที่ผ่านมา ชาร์ล
คุณทําให้ตัวเอง โง่เง่ากว่าที่ผมคิดไว้อีก
- ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับแก - คุณถูกเฆี่ยนแล้ว
ออกไปซะ ถ้าแกอยากเจอฉัน ให้พัศดีเขียนจดหมายถึงฉัน
ถ้าผมเป็นคนอื่นละก็ ผมว่าสิ่งที่กําลังจะเกิดขึ้น กับคุณ จะเป็นบทเรียนสําหรับคุณ
นอกจากว่า คุณจะต้องการมากกว่า 1 บทเรียน
- แล้วคุณจะได้รับมากกว่า 1 บทเรียน -ไม่ต้องมาห่วงฉันหรอก เก็ตตี้ส์
ไม่ต้องมาห่วงฉัน
ฉันคือชาร์ล ฟอสเตอร์ เคน
ฉันไม่ใช่นักการเมืองขึ้โกงสารเลว ที่พยายามช่วยเหลือตัวเอง
จากผลลัพธ์ที่ตามมา จากอาชญากรรมของมันผู้นั้น
เก็ตตี้ส์ ฉันจะจับแกส่งไปที่คุกซิง ซิง
ซิง ซิง เก็ตตี้ส์
- คุณมีรถมาหรือเปล่า คุณนายเคน - มีค่ะ ขอบคุณ
- ราตรีสวัสดิ์ครับ - ราตรีสวัสดิ์คะ
หนังสือพิมพ์ครับ ข่าวด่วน ข่าวด่วน
ผู้ลงสมัครเคนถูกจับได้ในรังรัก พร้อมกับนักร้อง
ด้วยคนส่วนใหญ่นับล้าน ที่ต่อต้านเขาอยู่แล้ว
และมณฑลทางศาสนาหลายแห่ง ยังคงไว้รับฟังกันอยู่
ผมเกรงว่า เราคงไม่มีทางเลือกอีกแล้ว
อันนี้ล่ะ
อันนั้นล่ะ
ราตรีสวัสดิ์อีกครั้งนะ
- มีอะไรที่ฉันจะ... -ไม่มีหรอก ขอบใจนะ คุณเบิร์นสตีน
คุณควรกลับบ้าน แล้วนอนเสียบ้างดีกว่านะ
คุณด้วยล่ะ
ราตรีสวัสดิ์ คุณเคน
- สวัสดี เจเดอไดห์ - ฉันเมาน่ะ
ถ้านายต้องเมาเพื่อคุยกับฉัน
เรื่องคุณอเล็กซานเดอร์ล่ะก็ อย่าลําบากเลย
ฉันไม่สนใจหรอก
ฉันกลับไปหาความมุ่งหมาย ต่อการปฎิรูป ที่ล่วงเกินไม่ได้เรื่องนั้นใช่ไหม
ก็ได้
ถ้าหากนั่นเป็นวิธีที่พวกเขาต้องการ ประชาชนก็ได้ตัดสินใจไปแล้ว
เห็นชัดอยู่แล้ว ที่ผู้คน ชอบจิม เก็ตตี้ส์มากกว่าฉัน
นายพูดถึงผู้คนยังกับว่า นายเป็นเจ้าของพวกเขา
ยังกับว่าพวกเขาเป็นของนาย พระเจ้าช่วย
เท่าที่ฉันจําได้นายพูดถึงการให้สิทธิแก่พวกเขา
คล้ายว่านายทําของขวัญ จากเสรีภาพให้พวกเขาได้
เช่นเดียวกับรางวัล สําหรับการบริหารเป็นการตอบแทน
- เจด - นายจําเรื่องกรรมกรได้ไหม
ฉันจะเมาเหมือนกัน เจเดอไดห์
ถ้าหากมันจะเป็นการดีขึ้นล่ะก็
มันจะไม่เป็นการดีอะไรทั้งนั้นหรอก อีกอย่างนายไม่เคยเมาด้วย
นายเคยเขียนมากมายถึงกรรมกร
กลับบ้านไปซะ
เขากลับกลายเป็นบางสิ่งที่เรียกว่า "แรงงานจัดตั้ง"
นายจะไม่ชอบแบบนั้นสักนิด เมื่อนายรู้ว่า...
มันหมายถึงกรรมกรของนาย คอยบางสิ่ง เช่นเดียวกับสิทธิของเขา และไม่ใช่ของขวัญจากนาย
เมื่อผู้ไม่มีสิทธิพิเศษ ที่มีค่าของนายรวมตัวกันเข้าจริงๆ
เพื่อนเอ๋ย
นั่นเป็นการเพิ่มเติมอะไรบางอย่าง ที่ใหญ่กว่าสิทธิพิเศษของนาย
จากนั้นฉันก็ไม่รู้อีกแล้วว่า นายจะทํายังไง
คงเดินทางไปยังเกาะร้าง แล้วบังคับบัญชาเหนือหมู่ลิงก็เป็นได้
ฉันคงไม่กังวลกับเรื่องนี้มากเกินไป
คงจะมีพวกมันไม่กี่ตัวบนเกาะนั้น ที่บอกกล่าวฉัน เมื่อฉันทําอะไรผิดไป
นายอาจไม่โชคดีเสมอไปหรอกนะ
นายไม่ค่อยเมาเท่าไหร่
เมาหรือเปล่า นายจะแคร์อะไร
นายไม่แคร์อะไร นอกจากตัวนายเองหรอก
นายพูดให้ผู้คนหลงเชื่อว่า นายรักพวกเขาเหลือเกิน ซึ่งพวกเขาก็ควรรักนายตอบแทนด้วย
นอกเสียจากว่านายต้องการความรัก ตามเงื่อนไขของนายเองเท่านั้น
มันเป็นอะไร ที่จะถูกเล่น ตามแบบของนายตามกฎของของนาย
- ให้ฉันทํางาน ที่สํานักพิมพ์ชิคาโก้เถอะนะ - อะไรนะ
นายบอกว่ากําลังหาใครสักคน มาทํางาน "วิจารณ์'' ละคร วิจารณ์ละคร
ฉันเมาน่ะ
ฉันอยากไปชิคาโก้
อยู่ที่นี่นายมีค่าเกินไป
-ไม่มีอะไรเหลือให้ฉันทํา - ตกลง นายไปชิคาโก้ได้
ขอบใจ
ฉันคิดว่าฉันน่าจะลองเมาดูบ้างดีกว่า
ฉันขอเตือนนาย เจอเดอไดห์ นายจะไม่ชอบชิคาโก้แน่ๆ
สายลมพัดมาจากทะเลสาบ และพวกเขาคงจะไม่รู้จัก ล็อบสเตอร์นิวเบิร์กเป็นแน่
หลังจากวันเสาร์หน้าได้ไหม
- นายขอตอนไหนก็ได้ทั้งนั้น - ขอบใจ
ขอดื่มให้กับความรัก ตามเงื่อนไขของฉัน นั่นคือเงื่อนไขเดียวเท่านั้น ที่ใครๆ ก็รู้
ตัวเขาเอง
คุณเคน ผมมาจากดิอิไควร์เวอร์ครับ
- พ่อหนุ่ม - คุณเลิกเล่นการเมืองหรือครับ
ฉันเลิกเล่นการเมืองหรือยังน่ะเหรอ ฉันน่าจะพูดในทํานองเดียวกันนะ
เรากําลังจะเป็นดาราอุปรากรกัน
คุณจะขับร้องที่ เดอะเมโทรโพลิแทนหรือครับ
เราจะทําแน่นอน
ชาร์ลีบอกว่าถ้าฉันไม่ได้ร้องล่ะก็ เขาจะสร้างโรงอุปรากรให้ฉัน
นั่นคงจะไม่จําเป็นเท่าไรหรอกนะ
ไม่ๆ
กรุณาประจําตําแหน่งด้วย
คุณลีแลนด์เขียนมันมาจาก แง่มุมทางการละครใช่ไหม
- แล้วเราจะลงมันจากท้ายข่าวไปแล้ว - และข่าวสังคมด้วย
แล้วการวิจารณ์ดนตรีเป็นยังไงล่ะ
แต่งขึ้นเรียบร้อยแล้ว
คุณโมแวน เขียนบทวิจารณ์ที่เลอเลิศมาก
- แบบกระตือรือล้นเลยเหรอ - ครับผม
- คุณเคน - น่าประหลาดใจจริงๆ
เรามีรูปขยายอยู่ 2 รูปครับ
บทวิจารณ์ดนตรีลงหน้า 1 หรือ
แต่ยังมีบทวิจารณ์อีกชิ้นที่จะตามมา การละครครับ
บทวิจารณ์ละคร
- คุณเบิร์นสตีน เป็นของคุณลีแลนด์ใช่หรือเปล่า - ใช่ครับ เรากําลังรอกันอยู่
- เขาอยู่ที่ไหน - อยู่ข้างในครับ คุณเคน
คุณเคนครับ
คุณลีแลนด์กับคุณเคน...
ไม่ได้คุยกันมาเป็นปีๆ แล้ว
- คุณคงไม่ได้ทึกทักเอาว่า... -ไม่อะไรที่จะต้องทีกทักกันหรอก
ขอตัวก่อนนะ
ปิดประตูเสีย
ตอนแรกเขาไม่ได้ดื่ม
ไม่ดื่มเลย เราคงจะได้ยินกันครับ
ในนั้นเขียนว่าอะไรบ้าง
บทวิจารณ์ เขาเขียนอะไรไปบ้าง
"คุณซูซาน อเล็กซานเดอร์ เป็นคนสวย" "แต่เป็นมือสมัครเล่น ที่ไร้ความสามารถอย่างสิ้นเชิง"
"โรงอุปรากรชิคาโก้แห่งใหม่ ที่เปิดเมื่อคืนนี้
ซึ่งมีการแสดงของ..."
ผมยังอ่านชื่อไม่ได้ครับ
"การขับร้องของเธอ เคราะห์ดีที่ไม่เกี่ยวข้องกับสาขานี้
ในการแสดงของเธอ เป็นไปไม่ได้อย่างสิ้นเชิงที่จะ..."
อ่านต่อสิ
มีเท่านี้ครับ
ในการแสดงของเธอ เป็นไปไม่ได้อย่างสิ้นเชิง ที่จะกล่าวถึงอะไรก็ตามเว้นแต่ว่า
ในความเห็นของนักวิจารณ์ท่านนี้ แสดงให้เห็นถึงความตกตํ่าแบบใหม่
- ในความเห็นของนักวิจารณ์ท่านนี้ - ผมไม่เห็นประโยคนั้นเลยครับ
มันไม่มีในนี้หรอก คุณเบิร์นสตีน ฉันคิดขึ้นเอง
- คุณเคน ผม... - เอาพิมพ์ดีดมาให้ฉัน
ฉันจะเขียนบทวิจารณ์ ของคุณลีแลนด์ให้เสร็จ
สวัสดี คุณเบิร์นสตีน
- สวัสดี - สวัสดี คุณลีแลนด์
บทวิจารณ์ฉันอยู่ไหน เบิร์นสตีน ฉันต้องเขียนมันให้เสร็จ
- คุณเคนกําลังเขียนแทนคุณครับ - ชาร์ลี
ชาร์ลีอยู่ตรงนั้นหรือ
ฉันคิดว่าเขากําลังจัดการอยู่
ฉันรู้ว่า ฉันคงจะไม่มีวัน เขียนมันจบเด็ดขาด
คุณเคนเขียนบทวิจารณ์ของคุณ ตามแบบที่คุณเริ่มเอาไว้
เขาเขียนบทวิจารณ์สับแหลก เหมือนกับที่คุณอยากให้มันเป็น
ฉันคิดว่าคุณจะได้เห็นแบบนั้น
สวัสดี เจเดอไดห์
สวัสดี ชาร์ลี
ฉันไม่รู้เลยว่าเราจะได้คุยกัน
เรากําลังคุยกันอยู่ เจเดอไดห์
นายถูกไล่ออกแล้ว
ทุกคนก็ทราบเรื่องดีครับ คุณลีแลนด์ แต่ทําไมเขาถึงทําอย่างนั้นครับ
- เขาเขียนบทวิจารณ์ได้ยังไง - คุณไม่รู้จักชาร์ลีพอ
เขาคิดว่า การเขียนบทวิจารณ์ให้เสร็จ เป็นการแสดงให้เห็นว่า เขาเป็นคนที่ซื่อตรง
เขาพยายามพิสูจน์อะไรบางอย่างอยู่เสมอ
เรื่องซูซี่ ในฐานะที่เป็นนักร้องอุปรากร
ก็เป็นการพยายาม พิสูจน์อะไรบางอย่าง
คุณรู้ไหมว่าวันก่อนการเลือกตั้ง พาดหัวข่าวเป็นแบบไหน
"ผู้ลงสมัครเคน ถูกพบในรังรักพร้อมกับนักร้อง"
เขาจะเอาเครื่องหมายอัญญประกาศ ออกจากคําว่านักร้องอยู่แล้ว
พยาบาล
5 ปีที่ผ่านมา เขาเขียนจากสถานที่แห่งนั้นอยู่ทางใต้
มันเรียกว่าอะไรนะ แชงกรีล่า เอลโดราโด้ สล็อปปี้ โจ มันชื่ออะไรนะ
ก็ได้ซานาดู ฉันรู้อยู่ตลอดเวลา
คุณเข้าใจใช่หรือเปล่า มันไม่ยากถ้าฉันอยากรู้อะไร
ฉันไม่เคยตอบจดหมายของเขาด้วยซ้ำ
บางทีฉันน่าจะตอบนะ
ฉันเดาว่าเขาคงเหงาในโคลีเซียม ตลอดปีที่ผ่านมา
เขายังสร้างมันไม่เสร็จเลย ตอนเธอทิ้งเขาไป เขาไม่มีวันสร้างมันเสร็จเด็ดขาด
เขาไม่เคยทําอะไรเสร็จสักอย่าง ยกเว้นบทวิจารณ์ของมัน
- เขาสร้างที่แห่งนั้นเพื่อเธอ - คงต้องเกิดจากความรักเป็นแน่
ไม่รู้สิ เขาสิ้นหวังกับโลก
ดังนั้นเขาจึงสร้างโลกของเขาขึ้นมา ปกครองด้วยระบบราชาธิปไตย
มันเป็นอะไรที่ใหญ่กว่าโรงอุปรากร ไม่ว่าจะยังไงก็แล้วแต่
- พยาบาล - ค่ะ คุณลีแลนด์
ฉันกําลังจะไปแล้ว
- มีอยู่อย่างที่คุณทําเพื่อฉันได้ - ได้สิครับ
แวะที่ร้านซิการ์ตอนขาออก
แล้วซื้อซิการ์ดีๆ ให้ฉันสักคู่
- ยินดีครับ - ขอบใจนะ
คนเดียวก็พอแล้ว ตอนฉันยังหนุ่ม มีความรู้สึกว่า พยาบาลมีความสดสวยอยู่
ตอนนั้นไม่เป็นจริง ไปกว่าวันนี้เอาเสียเลย
- ฉันจะคล้องแขนคุณไปนะคะ - ตกลง
- คุณคงจะไม่ลืมซิการ์หรอกนะ - ผมไม่ลืมหรอกครับ
เอามันห่อมาเหมือนยาสีฟันนะ ไม่งั้นพวกเขาจะยึดมันไว้ที่โต๊ะ
คุณรู้นี่ว่าเจ้าหมอหนุ่ม คนที่ฉันเล่าให้คุณฟัง
เขามีความคิดว่า จะให้ฉันมีชีวิตรอดอยู่ต่อไป
ผมอยากให้คุณแค่พูดออกมาเท่านั้น อะไรก็ตามที่คุณพอนึกได้
เกี่ยวกับตัวคุณกับคุณเคน
คุณไม่อยากฟังเรื่องฉัน กับชาร์ลี เคนหรอก
บางทีฉันไม่ควรร้องเพลงให้ชาร์ลีฟัง ตอนครั้งแรกที่ฉันพบเขาเลยนะ
แต่ฉันก็ร้องมากมายหลังจากนั้น ฉันร้องเพลงให้ครูผู้สอนฟัง
ในราคา 100 ดอลลาร์ต่อชั่วโมง
- ครูผู้สอนได้ไป ฉันไม่ได้หรอก - แล้วคุณได้อะไร
ฉันไม่ได้สิ่งของอะไร ยกเว้นบทเรียนทางดนตรี
เขาแต่งงานกับคุณใช่หรือเปล่าครับ
เขาไม่ได้พูดถึงอะไร ที่เกี่ยวกับการสมรส จนกระทั่งหลังจากที่มันสิ้นสุด
จนกระทั่ง หนังสือพิมพ์เอาเรื่องของเราไปลง
และเขาก็แพ้การเลือกตั้ง และแม่นอร์ตันคนนั้นก็หย่าเขา
เขาสนใจน้ำเสียงของฉันจริงๆ
ทําไมเขาถึงสร้างโรงอุปรากรขึ้นมา
ฉันไม่ต้องการมันหรอก ฉันไม่อยากได้อะไรเลย
มันเป็นความคิดของเขา
ทุกอย่างเป็นความคิดของเขาทั้งนั้น
ยกเว้นที่ฉันจากเขาไป
ไม่ต้องวิตก
เรามาย้อนกลับไปอีกครั้ง
กรุณามองมาที่ผมนะครับ คุณนายเคนสุดที่รัก
ระดับเสียงคุณเพี้ยนไปนะครับ
ไดอะแกรม
เสียงคุณต่างไปจากเดิม
คุณบางคนร้องได้บางคนก็ร้องไม่ได้
เป็นไปไม่ได้
ไม่ใช่งานของคุณที่จะมาลงความเห็น กับความสามารถของคุณนายเคน
คุณมีหน้าที่มาฝึกน้ำเสียงของเธอ ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น
กรุณาสอนต่อไป
- แต่คุณเคนครับ - กรุณาด้วย
ผมจะเป็นที่หัวเราะ ในโลกทางการดนตรีได้นะครับ
ผู้คนจะคิดกันไปว่า... คุณเป็นแคร์กับสิ่งที่เขาคิดกันด้วยหรือ
บางทีฉันอาจทําให้คุณ เกิดความกระจ่างได้สักหน่อย ฉันคือผู้มีอํานาจ เหนือสิ่งที่ผู้คนจะคิดกัน
เช่น หนังสือพิมพ์เป็นตัวอย่าง
ฉันดําเนินกิจการ หนังสือพิมพ์หลายฉบับ ระหว่างที่นี่จนถึงซานฟรานซิสโก
ไม่เป็นไรหรอก ทูนหัว
ซินญอร์มาทิสท์จะฟังเหตุผล
- ผมจะโน้มน้าวคุณได้ยังไงที่จะ... - คุณทําไม่ได้หรอก
ไม่เป็นไรหรอก ทูนหัว เอาเลย
ฉันคิดว่า คุณคงจะเห็นมันแบบเดียวกับฉัน
ไม่ ไม่
"อา, ช่างเลือดเย็น"
"เจ้าก็ได้ยินเช่นนั้น"
"พระเจ้าจงเป็นสักขีพยาน"
"พระผู้สถิตในตัวข้า"
"จุดเปลวเพลิง"
"เพลิงกาฬอันร้ายกาจ"
"แผดเผาในสายโลหิต"
"ข้าจักไถ่บาปอย่างไร"
"บาปอันหนักหนา"
"ยังคงสถิต"
"ข้าไม่อาจแม้จะลุกยืน"
"โอ้พระเจ้า, ช่วยชีวิตข้าที"
"เพลิงกาฬอันร้อนแรง"
ดิฉันว่ามันสยดสยองพองขน
"ประกายไฟนำข้าไปสู่ความตาย"
"ดวงใจของข้า"
"มือของข้าจักตีอกชกลม"
"ดวงใจของข้า"
"ไม่มีวันยอม"
"ข้าขอยืมอาวุธของท่าน"
"ข้าจักไม่ยอม"
เลิกบอกฉันได้แล้วว่า เขาเป็นเพื่อนคุณ
เพื่อนไม่เขียนบทวิจารณ์ประเภทนั้นหรอก
หนังสือพิมพ์ฉบับอื่นๆ ทั้งหมด วิจารณ์ฉันสาดเสียเทเสีย ฉันก็พอจะรับได้
แต่สําหรับดิอิไควเรอร์ เขียนอะไรแบบนั้น จะทําให้การเปิดตัว เป็นครั้งแรกของฉันยับเยินหมด
เข้ามา
ฉันจะไปเปิดเอง
ไม่ใช่เพื่อนประเภทนั้นที่ฉันรู้จัก
แต่ฉันก็ไม่ได้เป็นคนชั้นสูง เหมือนคุณด้วย
และฉันก็ไม่เคยเข้าโรงเรียนดีๆ
พอได้แล้ว ซูซาน
จากคุณลีแลนด์ครับ
เขาอยากให้ผมดูให้แน่ใจว่า คุณจะได้รับสิ่งนี้ด้วยตัวเอง
เขาส่งอะไรมาหรือ
ชาร์ลี
คุณควรจะไปตรวจหัวสมองดูบ้างนะ
ส่งจดหมายไปบอกเขาว่า เขาถูกไล่ออก
แล้วยังมีหน้าใส่เช็ค 25,000 ดอลลาร์ไปให้
คุณเรียกแบบนั้นว่า การไล่ออกประเภทไหน
คุณส่งเช็ค 25,000 ดอลลาร์ ไปให้เขาแล้วใช่หรือเปล่า
ใช่
ฉันส่งเช็ค 25,000 ดอลลาร์ไปให้เขาแล้ว
นั่นอะไร
คําประกาศแห่งหลักการ
อะไรนะ
มันคืออะไรนะ
วัตถุโบราณ
คุณตลกมากไปหรือเปล่า
ฉันขอบอกคุณว่า มีบางอย่างที่ห้ามคุณขําขัน และนั่นก็คือการขับร้องของฉัน
ฉันเลิกแล้ว
ในตอนแรกฉันก็ไม่เคยอยากร้องแล้ว
เธอจะขับร้องของเธอต่อไป ซูซาน
ฉันไม่ตั้งใจที่จะทําให้ตัวฉันเองเป็นที่น่าหัวเราะ
คุณไม่ตั้งใจที่จะทําให้ตัวคุณเองเป็นที่น่าหัวเราะ
ฉันแล้วล่ะ ฉันเป็นคนที่ต้องร้องนะ
ฉันเป็นคนที่โดนหัวเราะนะ
ทําไมคุณไม่เลิกยุ่งกับฉันเสียที
ฉันพอใจเหตุผลของฉันซูซาน
เธอไม่สามารถเข้าใจมันได้
ฉันจะไม่พูดถึงมันกับเธออีก
เธอจะขับร้องของเธอต่อไป
ไปตามคุณหมอคอรีย์มา
ซูซาน
เธอจะหายเป็นปกติ ภายใน 1-2 วันครับ คุณเคน
ฉันนึกไม่ออกเลยว่าคุณนายเคน ทําความคิดโง่แบบนั้นได้ยังไง
ยาระงับประสาท ที่ คุณหมอแว็กเนอร์ให้เธอ อยู่ในขวดที่ค่อนข้างจะใหญ่พอสมควร
ความตีงเครียด จากการเตรียมอุปรากรเรื่องใหม่ คงทําให้เธอตื่นเต้นและสับสน
ครับ ผมมั่นใจว่าคงเป็นอย่างนั้น
ไม่มีคําท้วงติงใช่ไหม ในการที่ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนเธอ
ไม่มีทั้งสิ้นครับ ผมอยากให้พยาบาลอยู่ที่นี่ด้วยครับ
ราตรีสวัสดิ์ครับ คุณเคน
ชาร์ลี
ฉันไม่อาจทําให้คุณเห็นได้ว่า ฉันรู้สึกยังไง ชาร์ลี
แต่ฉันคงขับร้องต่อไปไม่ได้อีกแล้ว
คุณไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร ที่ได้รู้จักคนแบบนั้น
ที่ว่าผู้ชมทั้งหมดไม่ต้องการคุณ
นั่นเป็นคราวที่เธอต้องต่อสู้กับพวกเขา
ตกลง
เธอจะไม่ต้องสู้กับพวกเขาต่อไปอีกแล้ว
มันเป็นการสูญเสียของพวกเขา
เธอทําอะไรอยู่หรือ
แผ่นภาพปริศนาหรือ
ชาร์ลี กี่โมงแล้วคะ
11:30 นาฬิกา
ในนิวยอร์กหรือ
ฉันถามว่ากี่โมงแล้วในนิวยอร์ก
- 11:30 นาฬิกา - กลางคืนหรือ
เดอะบูลล์ด็อกเพิ่งได้ตีพิมพ์
ไชโยให้กับเดอะบูลล์ด็อกด้วยนะ
พระเจ้า 11:30 นาฬิกา
การแสดงเพิ่งเริ่มพอดี
ผู้คนกําลังไปที่ไนท์คลับกับภัตตาคาร
เราแตกต่างออกไป เนื่องจากเราอยู่ในตําหนัก
เธอพูดอยู่เสมอไม่ใช่หรือว่า เธออยากอยู่ในตําหนัก
คนอาจเป็นบ้ากันได้ง่าย ในสถานที่แบบนี้
ไม่มีคนคุยด้วย ไม่มีคนให้หยอกล้อด้วย
49,000 เอเคอร์
ที่มีภาพภูมิประเทศกับงานปฎิมากรรม
ฉันเหงาจังเลย
จนเมื่อวานเราต้อนรับเพื่อนของเธอ
ไม่ตํ่ากว่า 40 คน
ฉันคิดว่า เธอน่าจะแวะไปที่ปีกตะวันตกดูบ้าง
เธอคงจะพบนักท่องเที่ยว ยังคงอยู่ในที่พักก็ได้
คุณพูดล้อเล่นเรื่อยเลย
ชาร์ลี ฉันอยากไปนิวยอร์กค่ะ ฉันเบื่อการเป็นเจ้าบ้านหญิงเต็มที
ฉันอยากสนุกบ้าง กรุณาเถอะ ชาร์ลี
ชาร์ลี กรุณาเถอะ
บ้านของเราอยู่ที่นี่ ซูซาน
ฉันไม่สนใจจะไปนิวยอร์กอีกแล้ว
เธอทําอะไรอยู่น่ะ
มีอย่างหนึ่งที่ฉันไม่เคยเข้าใจเลยนะ
เธอรู้ได้ยังไงว่า เธอไม่ได้ต่อมันมาก่อน
มันมีเหตุผลมากมาย กว่าการสะสมงานปฎิมากรรมนะ
เธออาจพูดถูกก็ได้
บางครั้งฉันก็สงสัย
แต่เธอติดจนเป็นนิสัยไปแล้วล่ะ
ไม่ใช่นิสัยหรอก ฉันต่อมันเพราะฉันชอบต่างหาก
ฉันคิดว่าเราน่าจะไปปิกนิคกันพรุ่งนี้นะ
เชิญทุกคนมาค้างแรม ที่ดิเอเวอร์เกลดส์
เชิญทุกคน สั่งทุกคน
คุณตั้งใจให้พวกเขานอนในเต้นท์สิ
ใครอยากนอนในเต้นท์กันล่ะ
ในเมื่อพวกเขามีห้องเป็นของตัวเองแล้ว
พร้อมด้วยการอาบแดด พวกเขารู้ว่ามีทุกอย่างอยู่แล้ว
ฉันคิดว่าเราน่าจะไปปิกนิคกันพรุ่งนี้
คุณไม่เคยให้อะไรที่ฉันชอบจริงๆ
คุณให้อะไรต่อมิอะไรแก่ฉัน แต่นั่นไม่มีความหมายอะไรกับคุณ
เธออยู่ในเต้นท์ทูนหัว ไม่ใช่อยู่ที่บ้าน
ฉันได้ยินเธอชัดเจน ถ้าหากเธอพูดในระดับเสียงปกติ
แตกต่างกันตรงไหน ระหว่างการให้สร้อยข้อมือฉัน
หรือการให้เงินแก่ใครสักคน
สําหรับงานปฎิมากรรมที่คุณเก็บไว้ และไม่เคยดูเลยสักนิด
มันก็แค่เงินเท่านั้น มันไม่มีความหมายอะไรหรอก
คุณไม่เคยให้อะไรที่คุณรักแก่ฉันเลย
- ฉันอยากให้เธอเลิกพูดเรื่องนี้ - ฉันจะไม่เลิกหรอกนะ
คุณไม่เคยให้อะไรในชีวิตแก่ฉันเลย
คุณแค่พยายามซื้อฉัน เป็นการมอบอะไรให้ตัวเองเท่านั้น
อะไรก็ตามที่ฉันทํา ฉันทําเนื่องจากฉันรักเธอ
คุณไม่รักฉันหรอก
คุณอยากให้ฉันรักคุณ
แน่สิ ฉันคือชาร์ล ฟอสเตอร์ เคน
อะไรก็ตามที่คุณต้องการ แค่เอ่ยถึงมันและมันจะเป็นของคุณ
แต่คุณต้องรักฉันด้วย
อย่าบอกฉันนะว่าคุณเสียใจ
ฉันไม่เสียใจหรอก
คุณเคนครับ
คุณนายเคนอยากพบคุณครับ
มารีจัดข้าวของให้เธอตั้งแต่เช้าครับ
มารี บอกอาร์โนลด์ว่าฉันพร้อมแล้ว และเขาขนกระเป๋าไปได้
ค่ะคุณนาย
เธอบ้าไปแล้วหรือไง
เธอไม่รู้หรือว่า แขกของเราทุกคนจะรู้เรื่องนี้
จัดกระเป๋าของเธอ ไปตามรถมา
และทิ้งคุณ
พวกเขารู้แน่ล่ะ
ฉันจะไม่กล่าวลา ยกเว้นคุณคนเดียว
แต่ฉันไม่เคยนึกหรอกว่า คนเขาจะไม่รู้กัน
ฉันจะไม่ยอมให้เธอไปเด็ดขาด
ลาก่อน ชาร์ลี
ซูซาน
ได้โปรดอย่าไปเลย
ได้โปรดเถอะ ซูซาน
นับจากนี้ไป ทุกอย่างจะเป็นไป
ตามที่เธออยากให้มันเป็น
ไม่ใช่อย่างที่ฉันคิดว่า เธออยากให้มันเป็นแต่...
ตามวิธีของเธอ
เธอไม่ต้องไปหรอก
เธอทําแบบนี้กับฉันไม่ได้นะ
ฉันเข้าใจแล้ว
สิ่งที่ทําลงไปแบบนี้ก็เพื่อคุณนั่นเอง
ไม่ใช่เพื่อฉันเลยแม้แต่น้อย
ไม่ได้เป็นสิ่งที่มีความหมายต่อฉันเลย
ฉันทําแบบนี้กับคุณไม่ได้หรือไง
ใช่สิ ฉันทําได้
เผื่อว่าคุณไม่เคยได้ยินมาก่อน
ฉันสูญเงินฉันไปทั้งหมด และมันก็เยอะด้วยนะ
10ปีที่แล้วมา
ก็ลําบากสําหรับคนส่วนใหญ่นะครับ
มันไม่ได้ยากสําหรับฉันหรอกน่า ฉันแค่สูญเงินไปหมด
ฉันจะไปที่ซานาดูหรือไง
วันจันทร์ครับ พร้อมกับพรรคพวกจากสํานักงานครับ
คุณรอลสตันอยากให้ทั้งสถานที่ ถูกบันทีกภาพเอาไว้
เราทํานิตยสารภาพวาดครับ
ถ้าหากคุณฉลาดพอนะ คุณจะต้องติดต่อกับเรย์มอนด์
เขาเป็นหัวหน้าคนรับใช้ คุณจะทราบจากเขามากเลยค่ะ
เขารู้ความลับทั้งหมด
ผมรู้สึกเสียใจแทนคุณคนเช่นกันครับ
คุณไม่คิดว่าฉันเสียใจหรือไง
คุณจะรู้อะไร มันก็เช้าแล้วนี่
ว่างๆ แวะมาเล่าเรื่องชีวิตคุณ ให้ฉันฟังบ้างนะ
"โรสบัด" หรือ
ผมจะเล่าให้คุณฟังเรื่อง "โรสบัด"
มันมีมูลค่ากับคุณเท่าไหร่ล่ะ
1,000 ดอลลาร์หรือไง
ผมจะเล่าให้คุณฟัง คุณทอมป์สัน
- เขาทําตัวน่าขันเป็นบางครั้งนะ คุณรู้ไหม -ไม่ครับ ผมไม่รู้เลย
เขาทําอะไรบ้าๆ เป็นบางครั้ง
ผมทํางานให้เขามา 11 ปีแล้วครับ
ดูแลรับผิดชอบทั้งสถานที่ ดังนั้นผมควรจะทราบสิครับ
- "โรสบัด" - ใช่ครับ
เหมือนกับที่ผมบอกคุณครับ เขาทําตัวน่าขําอยู่เป็นบางครั้ง
- แต่ผมรู้วิธีที่จะจัดการกับเขา - ต้องการการปรนนิบัติมากเลยหรือ
แต่ผมก็รู้วิธีที่จะจัดการกับเขา
เช่นคราวที่ภรรยาของเขาจากไป
"โรสบัด"
ผมเข้าใจแล้ว
แล้วนั่นคือสิ่งที่คุณรู้ เกี่ยวกับ "โรสบัด" หรือครับ
ผมได้ยินเขาพูดถึงมัน เมื่อคราวนั้นเหมือนกัน
เขาพูดแค่ว่า
"โรสบัด"
จากนั้นเขาก็ปล่อยลูกแก้วหล่นลง แล้วมันก็แตกบนพื้น
หลังจากนั้นเขาก็ไม่พูดอะไรอีก ผมรู้เลยว่าเขาตายแล้ว
เขาพูดถึงอะไรหลายต่อหลายอย่าง ที่ไม่ได้มีความหมายอะไร
คุณเป็นคนที่ชอบระลึก ถึงความหลังใช่หรือเปล่า
- ใช่และไม่ใช่ - นั่นไม่คุ้มค่ากับ 1,000 ดอลลาร์เลยนะ
คุณถามคําถามต่อไปได้นะ ถ้าหากคุณต้องการละก็
เราออกเดินทางคืนนี้
เมื่อเราถ่ายรูปเสร็จเรียบร้อยแล้ว
เผื่อเวลาให้ตัวคุณเองมากๆ นะ
รถไฟจอดที่ชุมทางตอนรอสัญญาณ แต่พวกเขาไม่ค่อยชอบรอกันเท่าไหร่หรอก
ผมจําได้ดี เมื่อคราวที่พวกเขารออยู่ทั้งวัน
ถ้าหากคุณเคนสั่งแบบนั้นละก็
กลับกันดีกว่า
- เราลงไปกันได้หรือยัง -ได้แล้ว เร็วเข้าด้วย เราจะไปแล้ว
คุณคิดว่าทั้งหมดนี้มีมูลค่า ประมาณเท่าไหร่ คุณทอมป์สัน
เป็นล้านๆ
ถ้าหากใครก็ตามอยากได้มันละก็
อย่างน้อยเขาก็นำของทั้งหมดนี้ มาสู่อเมริกาครับ
- นั่นอะไร - วีนีสอีกชิ้น
25,000 ดอลลาร์
เป็นเงินจํานวนมาก ที่จ่ายเพื่อสาวที่ไร้ศีรษะ
ธนาคารโชคไม่ดีหรือไง
- คงเคลียร์ให้เรียบร้อยล่ะ - เขาไม่เคยทิ้งอะไรไปเลยนะ
"ยินดีต้อนรับกลับบ้าน คุณเคน จากลูกจ้าง 467 คน แห่งเดอะนิวยอร์ก อินไควร์เรอร์''
"เตา 1 ชิ้นจากทรัพย์สมบัติของ แมรี่ เคน ลิทเทิ้ล ซาเล็ม โคโลราโด้ มูลค่า 2 ดอลลาร์''
เข้าใจว่าเราต้องเอาทุกอย่างไป ของสัพเพเหระก็เท่ากับงานศิลปะ
เขาชอบสะสมอะไรต่อมิอะไร
สิ่งใดก็ตามและทุกสิ่งทุกอย่าง
คนที่ชอบสะสมของเป็นกิจวัตรกระมัง
- ดูสิ แผ่นภาพปริศนา - เรามีเยอะเลยครับ
โบสถ์แบบชาวพม่า กับพัดลมเพดานแบบสเปน อยู่สุดห้องโถง
ชิ้นส่วนของปราสาทชาวสก็อตช์
ซึ่งจําเป็นต้องแก้ให้ออก
เมื่อรวมของพวกนี้เข้าด้วยกัน
ตําหนักและงานจิตรกรรม ของเล่นและทุกสิ่งทุกอย่าง
มันสะกดว่าอะไรนะ
- ชาร์ล ฟอสเตอร์ เคนหรือเปล่า - หรือ "โรสบัด"
- สนใจมันไหมล่ะ เจอร์รี่ - อะไรหรือ "โรสบัด" คะ
นั่นคือสิ่งที่เขาพูดตอนเขาตายครับ
คุณค้นพบหรือยังว่ามันหมายถึงอะไร
-ไม่เลยครับ - แล้วคุณพบอะไรเกี่ยวกับเขาล่ะ
ก็ไม่เชิงหรอกครับ
เราควรจะเริ่มค้นหาได้แล้วนะครับ
แล้วคุณไปทําอะไรช่วงที่ผ่านมา
เล่นแผ่นภาพปริศนาครับ
ถ้าหากคุณค้นพบว่า "โรสบัด" หมายถึงอะไรละก็ พนันได้ว่ามันคงจะอธิบายทุกอย่างได้ดี
ผมไม่คิดอย่างนั้นหรอก
ไม่เลย
เขาจะได้ทุกอย่างที่เขาต้องการ และก็เสียมันไป
บางที "โรสบัด" อาจเป็นสิ่งที่เขาอยากได้ หรือสิ่งที่เขาเสียไป
มันคงจะไม่สามารถ อธิบายถึงสิ่งใดได้เลย
ผมไม่สามารถหาคําใด มาอธิบายถึงชีวิตผู้ชายคนนี้ได้
ผมว่า "โรสบัด" เป็นแค่ชิ้นส่วนหนึ่ง ของภาพปริศนาเท่านั้น
ชิ้นส่วนที่ขาดหายไป
มาเถอะ ทุกคน
เดี๋ยวเราจะพลาดรถไฟ
โยนเศษไม้นั่นเข้าไป